indūsium , iī, n. (induo), die obere Tunika, Übertunika (während die untere subucula hieß), Varro de vit. P. R. 1. fr. 37 (b. Non. p. 542, 24). Varro LL. 5, 131 ...
indūsio , āre (indusium), bekleiden, ausstaffieren, pueri calamistrati pulchre indusiati, Apul. met. 2, 19: alqā re, Mart. Cap. 1. § 65 u. 2. § 114.
intūsium , s. indūsium.
indūsiātus , a, um (indusium), mit einer Übertunika angetan, Plaut. Epid. 231.
indūsiārius , iī, m. (indusium), der Verfertiger von Übertuniken, Plaut. aul. 509.