1. īnfermentātus , a, um (in u. fermento), ungesäuert, panes, Paul. Nol. carm. 23, 47.
2. īnfermentātus , s. īnfermento.
īnfermento , ātus, āre, einsäuern, panis optime infermentatus, Plin. Val. 5, 7 in. – übtr., si nequitiae spiritu infermententur animae, Rufin. Orig. homil. in num. 23. no. 7.