iniūstō , Adv. (iniustus), ungerecht, Itala Iob 35, 6.
dē-tero , trīvī, trītum, ere, abreiben, abscheuern, ... ... , Lucr.: calces deteris, du trittst mir die Fersen ab, Plaut.: cur iniusto cotidie iugo boum colla deterimus? Ps. Quint. decl.; vgl. a ...
dēns , dentis, m. (altind. dán, Akk. ... ... illo inimico, sed hoc maledico dente carpunt, Cic.: quia laedere vivos livor et iniusto carpere dente solet, Ov.: culpans in me aliquid maledico dente, Augustin. epist ...
gravo , āvī, ātum, āre (gravis), I) Aktiv = ... ... invidiam matris, Tac.: mala alcis, Ov.: alqā re fortunam alcis, Ov.: iniusto fenore gravatum aes alienum, drückend geworden, Tac.: u. so ne ...
comitor , ātus sum, āri (comes), I) jmds. ... ... jmdm. (als Begleiter) zur Seite stehen, mit jmd. verbunden sein, illi iniusto domino aliquamdiu in rebus gerendis prospera fortuna comitata est, Cic.: tardis mentibus virtus ...