in-opportūnus , a, um = ἄκαιρος (Gloss.), ungelegen, Oros. de libert. arbitr. 29. – / Cic. de or. 2, 20 u. 3, 18 jetzt inportunus.
inopportūnē , Adv. (inopportunus), ungelegen, Augustin. c. Faust. 22, 72 in.; qu. euang. 2, 18.
inopportūnitās , ātis, f. (inopportunus), die ungelegene (ungünstige) Zeit, navigationis, Idac. chron. ad ann. a Chr. nat. 467.