īnsecūtor , ōris, m. (insequor), der Verfolger, Tert. apol. 5. Apul. met. 8, 2.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »insecutor«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 303.