libēns u. lubēns , entis, Abl. ente u. entī ... ... .: me libente eripies mihi errorem, Cic.: lubens faxim, Ter.: simulatione magis quam libens, Tac. – II) übtr., vergnügt, lustig, aufgeräumt, ...
2. libs u. lubs = libens, gern, willig, Corp. inscr. Lat. 1, 182 u. 183.
libenter u. lubenter , Adv. (libens, lubens), gern, mit Vergnügen (= mit Lust, Neigung, mit Behagen, Wohlbehagen; oft verb. facile et libenter, libenter et facile), cenare, Cato: lib. uti verbo Catonis, Cic.: aberat ...
libentia od. lubentia , ae, f. (libens od. lubens), die Fröhlichkeit, das Vergnügen, die sinnliche Lust, Plaut. Stich. 276. Serv. Verg. Aen. 1, 720: Plur., Plaut. ...
Libentīna u. Lubentīna , ae, f. (libens, lubens), ein Beiname der Venus, als Göttin der sinnlichen Lust, Varro LL. 6, 47. Varro LL. fr. bei Non. 64, 14. Cic. de nat. deor. 2, ...
per-libēns , - benter , s. perlubēns, perlubenter.
careo , uī, itūrus, ēre (falisk. carefo »carebo«; ... ... auf den Markt, in den Senat, auf die Straße gehen, Cic.: caret libens patriā, Tac. – b) von einer Handlung entfernt sein, ...
1. cēnseo , suī, sum, ēre ( oskisch censaum = ... ... nunc quoque accersas censeo omnes navales terrestresque copias, Liv.: misereamini censeo, Sall.: censeo libens dormias, Fronto. – e) m. Acc. u. Infin.: ...