merda , ae, f., der Unrat-, Kot des Leibes, die Exkremente, bubula, Veget. mul. 3, 8, 4: merda fuit, v. schlechter Speise, Mart. 3, 17, 6: Plur ...
merdāceus u. merdāleus , a, um (merda), mit Kot ( Exkrementen ) besudelt, mentula merdacea, Anthol. Lat. 902, 6 (923, 6): mentula merdalea, Priap. 68, 8 B. u. M.
crocodīlēa , (sc. merda), ae, f. (κροκοδειλεία), Krokodilkot, als Hausmittel, Plin. 1, 28, 28 u. 28, 108.