mōnstrificus , a, um (monstrum u. facio), seltsam, wunderbar, Plin. 2, 7 u. 6, 187. Solin. 1, 54. Val. Flacc. 6, 153
mōnstrificē , Adv. (monstrificus), seltsam, wunderbar, Plin. 28, 181.
mōnstrificābilis , e (*monstrifico, v. monstrificus), abenteuerlich, seltsam, Lucil. 608.