Mūsa , ae, f. (Μοῦσα), ... ... Quint. 1, 10, 28: sine ulla Musa, ohne Witz, Geschmack, Varro. – II) meton.: 1 ... ... Art zu dichten, die an die Prosa grenzt, Hor.: nova iudicio subdita Musa tuo est, Ov. ...
Sīna u. Sīnai , m. indecl. (ינ ... ... ;ס), der Berg Sinai in Arabia deserta, j. Djebel Musa (d.i. Mosesberg), Form Sina (in der LXX Σινά), ...
2. Petra , ae, f. (Πέτρα), I) eine Stadt im peträischen Arabien, j. Ruinen von Wady Musa, Plin. 6, 144 sqq. – Dav. Petraeus , a, ...
ūndēnī , ae, a (st. undeceni, v. undecim), je elf, pariuntur undeni, elf jedesmal, Plin.: Musa per undenos emodulanda pedes, d.i. mit Hexameter u. Pentameter, Ov ...
Arisba , ae, f., u. Arisbē , ēs, f ... ... Stadt am Flusse Sellëis in Troas, nicht weit von Abydus, beim heut. Dorfe Mussa. Verg. Aen. 9, 264: Form -be, Plin. 5, ...
re-pluo , ere, zurück-, wieder herabregnen, caelo, v. den Feuerspritzen, Musa b. Sen. contr. 10. praef. § 9.
2. mūsaeus , a, um (Musa), dichterisch, musikalisch, melos, Enn.: lepos, mele, Lucr.: vates, Apul.
mūsigena , ae, m. (Musa u. gigno), ein Musensohn, Rufin. de compos. et metr. orat. v. 1 (Rhet. Latin. ed. Halm p. 575).
ēmodulor , ārī, melodisch besingen, Musa per undenos emodulanda pedes, zu feiern in elegischem Liede, Ov. am. 1, 1, 30.
caerulāns , antis (v. caerulus), dunkelfarbig, himmelblau, Musa caerulanti peplo circumlita (coni. circumdata), d.i. die Sternkunde, Fulg. mitol. 1. praef. p. 14, 11 H.
super-vacuus , a, um, überflüssig, unnütz, unnötig, ... ... , Suet.: doctrina, Suet.: metus, Ov.: irritatio, Val. Max.: mihi Baias Musa supervacuas Antonius facit, unnütz, unwirksam, Hor. – supervacuum est m. ...
2. nē , die urspr. u. eig. latein. Verneinungspartikel, ... ... Präsens od. Perfekts), ne me moneatis, Plaut.: ne forte pudori sit tibi Musa, Hor.: ne tot annorum felicitatem in unius horae dederis discrimen, Liv. – ...
pāla , ae, f. (st. pagela, von pango ... ... II, B, 2). – V) ein indischer Baum, Pisang (Musa paradisiaca, L.), Plin. 12, 24. – VI) das Schulterblatt, ...
Teos , ī, f. (Τέως), Stadt an ... ... 962;), teïsch, Anacreon, Hor.: poet. = anakreontisch, Musa, Ov.: fides, Hor. – Plur. subst., Tēiī, ōrum, m ...
dīsco , didicī, ere ( zu διδάσκω), lernen, kennen ... ... in disciplinam ei tradite, Cic.: ignara mariti puella unde disceret preces, vatem ni Musa dedisset, Hor.: inde vocabula prima, Lucr.: de te quidem haec didici omnia ...
2. levis , e ( aus *leghuis, vgl. griech. ... ... – b) von Gedichten leichterer Art, Liebes- u. Scherzgedichten, Fabeln usw., Musa, Ov.: carmina, Tac.: levi calamo ludere, Phaedr. – c) ...
iocus , ī, m. (Plur. iocī u. ioca ... ... carmina, Mart.: mirer numquam te nostros evolvisse iocos, Mart.: sed ne relictis, Musa procax, iocis Ceae retractes munera neniae, Hor.: tu, qui, nasute, scripta ...
ad-hūc , Adv. (ad u. huc), bis ... ... autem avaritiae est adhuc implere velle, quod iam circumfluit, Curt.: quid adhuc ludere, Musa, iuvat? Mart. – c) von dem, was noch außer od. ...
musso , āre (wie mutio v. Laut mu), I ... ... , 657), musset ob utus, Enn. fr. scen. 421*: occulta tege tace mussa mane, Iuvent. com. 1. – v. Tieren, stumm harren ...
1. Persa , ae, f. (Πέρση), ... ... . – adi. = zauberisch, herbae, Ov. – β) sc. Musa, ein Gedicht, Ov. ex Pont. 4, 16, 25. – ...
Buchempfehlung
»Fanni war noch jung und unschuldigen Herzens. Ich glaubte daher, sie würde an Gamiani nur mit Entsetzen und Abscheu zurückdenken. Ich überhäufte sie mit Liebe und Zärtlichkeit und erwies ihr verschwenderisch die süßesten und berauschendsten Liebkosungen. Zuweilen tötete ich sie fast in wollüstigen Entzückungen, in der Hoffnung, sie würde fortan von keiner anderen Leidenschaft mehr wissen wollen, als von jener natürlichen, die die beiden Geschlechter in den Wonnen der Sinne und der Seele vereint. Aber ach! ich täuschte mich. Fannis Phantasie war geweckt worden – und zur Höhe dieser Phantasie vermochten alle unsere Liebesfreuden sich nicht zu erheben. Nichts kam in Fannis Augen den Verzückungen ihrer Freundin gleich. Unsere glorreichsten Liebestaten schienen ihr kalte Liebkosungen im Vergleich mit den wilden Rasereien, die sie in jener verhängnisvollen Nacht kennen gelernt hatte.«
72 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro