mūsica , ae, f. u. mūsicē , ēs, f. (μ ... ... der Alten, mit Inbegriff der Dichtkunst, militaris, Gell.: musicam tractare, Cic.: musica socci et cothurni, komische u. tragische Poesie, Auson. – musicam ...
1. mūsicē , ēs, f., s. mūsica.
mūsicārius , iī, m. (musica), der Musiker, v. Sklaven, Corp. inscr. Lat. 6, 4454 u. 9647.
ars , tis, f. (vgl. artus, ūs, mhd ... ... ars gubernandi, Cic.: ars medendi, Plin.: disserendi, Dialektik, Cic.: ars musica, grammatica, Plin.: rhetorica, Quint.: artes urbanae, Jurisprudenz u. Beredsamkeit, ...
at-que u. ac (letzteres in der klass. ... ... huius membra atque ossa atque artua, Plaut.: ab studio atque ab labore atque arte musicā, Ter.: haec atque illa dies, atque alia, atque alia, Catull.: atque ...
mūsicus , a, um (μουσικό ... ... m., der Musiker, Tonkünstler, Cic. u.a. – b) mūsica, ōrum, n., die Musik, Tonkunst, Ter. u. ...
ex-ārēsco , āruī, ere, vertrocknen, austrocknen, versiegen, exarescunt vestimenta uvida, Plaut.: exarescit frumentum, Varro: silva omnis exaruit radicitus, Suet.: exarescunt ... ... denique non appellabatur recens, cum vetustate exaruit, Cic.: nondum apud eos penitus exaruit musica, Amm.
mellifluus , a, um (mel u. fluo), honigfließend, ... ... 9, 207 D.: melliflui sonores, Poëta tragic. inc. bei Augustin. de musica 3: cantilena, Chalcid. Tim. 95: clamores, Cassiod. var. 1, ...