occīsor , ōris, m. (occĭdo), der Töter, Mörder, regum, Plaut. mil. 1055: occ. Herodes, Petil. bei Augustin. c. litt Petil. 2. § 72: Plur. occisores, Cypr. epist. 66, 10.
occīsōriūs , a, um (occisor), zum Töten gehörig, Schlacht-, animalia, Tert. de anim. 33 in.