periūrium , iī, n. (periurus), der falsche Eid, der Meineid, Catull., Cic. u.a.: periurio se obstringere, Liv. – meton., Graia periuria, die treulose Schar der Griechen, Sil. 17, 425. – ...
pēiūrium , s. periūrium.
periūriosus , a, um (periurium), meineidig, lügenhaft, Plaut. truc. 154.
1. in-tēstābilis , e, I) eig., unfähig, ... ... Abscheus, abscheulich, v. Pers., Plaut., Hor. u. Sall.: periurium, infamierender M., Liv.: ars magica, Plin.: mit Abl. ...
īnsīgnis , e (in u. signum), I) adi., ... ... et insignis, wird im hellsten Lichte strahlen, Cic.: maxime illustre atque insigne periurium, Cic.: gaudia, Liv.: annus insignis incendio ingenti, Liv.: ins. calamitas, ...
ex-probro , āvī, ātum, āre (ex u. probrum), ... ... ei in convivio, Curt.: libertinum ei proavum, Suet.: alci fugam, Ov.: alci periurium, Liv.: vitia puellis, Ov. – γ) alci m. de ...