praenūntia , s. prae-nūntius.
prae-nūntio , āvī, ātum, āre, vorher verkündigen, vorher ... ... Afr.: de adventu, Nep.: mit folg. Acc. u. Infin., praenuntia hanc venturam,Ter.: im Passiv m. folg. Nom. u. ...
hirundo , dinis, f., I) die Schwalbe, ... ... 2, 21), h. prima. Hor. ep. 1, 7, 13: veris praenuntia h., Ov. fast. 2, 853. – als Liebkosungswort, Plaut. ...
prae-nūntius , a, um, vorherverkündigend, I) adi.: ... ... , Hahn, Ov.: praenuntii ignes, Plin.: stellae praenuntiae calamitatum, Cic.: inquisitio praenuntia repulsae, Cic.: procellarum quaedam sunt praenuntia, Sen.