rigeo , ēre (verwandt mit frigeo), starren, starr-, ... ... r. frigore (Ggstz. calore uri), Cic.: omnia rigentia gelu, Liv.: prata rigent, Hor. – b) (poet.) vor Steifheit, terga boum plumbo ...
Āsius , a, um (Ἄσιος, v. ... ... asisch, palus, bei Ephesus, Verg. Aen. 7, 701: prata, fruchtbare Landstrecken das., Verg. georg. 1, 383 (Ἄσι ...
herbo , āre (herbo), voll grünen Grases sein, prata herbantia, grasreiche Wiesen, Apul. met. 7, 15.
vērnus , a, um (ver), zum Frühling gehörig, Frühlings-, ... ... rores, Manil.: caelum (Witterung), Sen.: intemperies, Liv.: opus, Plin.: prata, Plin. ep.: tempus, Cic.: triclinium, Vitr.: ventus, Hor. – ...
... .: ex segetibus prata facere, Varro: iugera L prati irrigare, Cic.: prata caedere od. secare, mähen, Plin.: poet. übtr., Neptunia prata, das Meer, Cic. Arat. 129: desulcare cerea prata (Wachstafeln), Corp. inscr. Lat. 5 ...
ex-cavo , āvī, ātum, āre, aushöhlen, I) eig.: excavato uno oculo, Firm.: ripas, Plin.: focos et prata crebris foraminibus (v. Insekten), Plin.: ex una gemma praegrandi trullā excavatā ...
dē-pūrgo , āvī, ātum, āre, reinigen, I) eig.: a) übh.: pisces, Plaut.: prata, Cato: terram ab herba graminibusque, Cato: caules, Col. – b) ...
gemmeus , a, um (gemma), I) aus Edelsteinen, ... ... Edelsteinen geschmückt, ephippia, Varro fr.: iuga, Ov.: dah. meton., prata, beperlte, Plin. ep. – B) dem Edelsteine ähnlich, ...
dē-sulco , āre, durchfurchen, pflügen, Avien. perieg. 1137: im Bilde, des. cerea prata (= Wachstafeln), Corp. inscr. Lat. 5, 3635.
sīcilio , īre (sicilis), mit der Sichel nachmähen, prata, Varro u.a.
mūscōsus , a, um, Adi. m. Compar. (muscus), voller Moos, moosig, bemoost, prata, Varro: lapis, Catull. – nihil muscosius, Cic.
irrigīvus , a, um (inrigivus), bewässert, pratum, Cato r. r. 8, 1: prata, ibid. 9 u. 50.
re-torridus , a, um, gleichs. in sich zusammengedorrt, verdorrt, vertrocknet, dürr. I) eig.: prata, Varro: planta, Colum.: arbor, Sen.: ramus, Sen.: trunca illa et ...
rosulentus , a, um (rosa), I) voll Rosen, prata, Prud. perist. 3, 199. – II) meton., rosenfarbig, Mart. Cap. 1. § 73.
paliūraeus , a, um (paliurus), mit Christdorn bewachsen, prata, Fulg. myth. 1. p. 10 M.
smaragdinus , a, um (σμαράγδ ... ... emplastrum, wegen der grünen Farbe so genannt, Cels. 6, 19, 4: prata, Prud. psych. 862: plateae, Ven. Fort. carm. 5, 1, ...
1. quī , quae , quod , I) Pron. interrog ... ... des Hauptsatzes richtet, patres C. Mucio agrum dono dedere, quae postea sunt Mucia prata appellata, Liv.: Helvetii continentur flumine Rheno latissimo atque altissimo, qui agrum Helvetium ...
1. bibo , bibī (bibitum), ere (altind. pibati, ... ... übtr.: A) v. Lebl., trinken, einziehen, einsaugen, sat prata biberunt, Verg.: hortus aquas bibit, Ov.: amnis harenis bibitur et receptatur, ...
carpo , carpsī, carptum, ere (vgl. καρπός, ›Abgepflücktes ... ... für Strecke zurücklegen, ihn durchziehen, durcheilen, durchfliegen, Ov.: prata fugā, durchfliehen, Verg.: aethereum volucri pede iter, Ov.: aëra alis, ...
herba , ae, f. jede halmartig emporsprossende Pflanze, Halm ... ... herbas alit, Verg.: gignendae herbae non alius (amnis) est aptior, Curt.: herbis prata convestirier, Enn. u. Lucr.: internatae herbae feno reserventur, Col. – ...
Buchempfehlung
1587 erscheint anonym im Verlag des Frankfurter Druckers Johann Spies die Geschichte von Johann Georg Faust, die die Hauptquelle der späteren Faustdichtung werden wird.
94 Seiten, 6.80 Euro