... allen Zeiten, Liv. – verb. quilibet unus u. unus quilibet, einer, wer er auch sei, ein Beliebiger, Liv. u ... ... certo genere, non quolibet, Cic.: apud maiores nostros adhibebatur peritus, nunc quilibet, Cic.: neque cum quolibet hoste res fuit, mit ...
quālibet u. quālubet (Abl. v. quilibet), wo od. wohin es beliebt, überall, Plaut. most. 809. Quint. 5, 13, 13: concursa qualubet, erras, Varro sat. Men. 327. – / Catull. 14, ...
quō-libet , Adv. (urspr. quoilibet, altlat. Dat. v. quilibet), wohin es beliebt, wohin immer, Lucr. 4, 901. Ov. trist. 3, 8, 22. Sen. ep. 87,17.
aliquīlibet , quaelibet, quodlibet (alius u. quilibet), irgend ein beliebiger anderer, vel aetatis aut aliquālibet causā, Cael. Aur. chron. 1, 4, 70: seu conchylioleguli seu ex aliquolibet corpore mercatores, Cod. Theod. 13, 1, 9.
ūnus (altlat. oenus), a, um, Genet. ūnīus ... ... (unumquodque), Cic.: auch unum quidquid, Lucr. u. Komik.: unus quilibet, quilibet unus, Liv.: quivis unus, Cic., u. unus quivis, ...
idōneus , a, um, durch seine Eigenschaften zu einer Bestimmung ... ... , wirklich leisten, tauglich, tüchtig, gut, genügend, nullum habentibus statum quilibet dux erat idoneus, gut genug, Vell.: debitor, zahlungsfähiger, Plin. ...