Zōē , ēs, f. (ζωή), das Leben, einer der Äonen des Valentinianus, Tert. adv. Valent. 12.
anima , ae, f. (vgl. animus), eig. das ... ... , Lucr.: impellunt animae lintea Thraciae, die Nordwinde, Hor.: quantum ignes animaeque valent, v. Blasebalg Vulkans, Verg.: anima (luftartig wehende Lichtflamme) reviviscit ...
quo-ad , Adv., I) vom Raume u. vom Grade, ... ... , insofern wie, videte nunc, qu. fecerit iter, Cic.: qu. vires valent, Plaut.: qu. patiatur consuetudo, Varro: qu. possem, Cic.: qu. ...
variē , Adv. (varius), mannigfaltig, I) eig., ... ... , Epid. Quid ais? perpetuen valuisti? Thesp. Varie. Epid. Qui varie valent, caprigenum hominum non placet mihi neque pantherinum genus, in einem Wortspiel, mannigfach ...
... Rinder-, Ochsen-, corpus boar., Nov. Valent. I II. de suar. boar. II, 36. c. 1. ... ... subst., boārius, ī, m., der Ochsenhändler, Nov. Valent. III. de suar. boar. II, 36. c. 1. § ...
dē-lasso , ātum, āre, gänzlich ermüden, -abspannen, ... ... delassatum noctem totam stertere, Plaut. asin. 872: cetera de genere hoc loquacem delassare valent Fabium, Hor. sat. 1, 1, 4: übtr., delasset omnes ...
alveāre , is, n. (alveus), a) der Bienenkorb, - stock, Col. 9, 11, 1. Quint. 1, 12, 7. Solin ... ... Vgl. alvarium. – b) der Backtrog, Tert. adv. Valent. 31.
synesis , is, f. (σύνεσις), der Vorstand, einer der Äonen, Tert. adv. Valent. 8.
nymphōn , ōnis, m. (νυμφών), das Brautzimmer, Tert. adv. Valent. 32.
genimen , inis, n. (geno = gigno), das Gewächs, die Frucht, Eccl.: Plur., Tert. adv. Valent. 3.
nucētum , ī, n. (nux), der Nußwald, Stat. silv. 1, 6, 12. Tert. adv. Valent. 20.
2. supparo , āre (sub u. par), ein wenig gleich-, ähnlich machen, Tert. adv. Valent. 4.
aoratos , on (ἀόρατος), unsichtbar, aeon, Tert. adv. Valent. 35.
choïcus , a, um (χοϊκός), aus Erde, Tert. adv. Valent. 24.
ovanter , Adv. (ovo), frohlockend, Tert. adv. Valent. 28.
breviter , Adv. m. Compar. u. Superl. ( ... ... curvo brevius compellere gyro, Tibull. 4, 1, 94: quo (arcu) brevius valent, Tac. ann. 6, 35: parvo brevius quam totus, Plin. 2, ...
trīnitās , ātis, f. (trinus), I) die Dreizahl, Tert. adv. Valent. 17: ternitas vel trinitas, Prisc. de fig. num. § 29. p. 415, 28 K. – II) die Dreieinigkeit in Gott, ...
prōlātus , Abl. ū, m. (profero), I) das Hervorbringen, Tert. adv. Valent. 33. – II) der mündliche Vortrag, Donat. Ter. Andr. prol. 12.
proarchē , ēs, f. (προαρχή), der Uranfang, einer der Äonen der Valentinianer, Tert. adv. Valent. 7 u.a.
dicābula u. dicibula , ōrum, n. (2. dico), leeres Geschwätz, Märchen, Mart. Cap. 8. § 809. Tert. adv. Valent. 20.
Buchempfehlung
Nachdem Musarion sich mit ihrem Freund Phanias gestrittet hat, flüchtet sich dieser in sinnenfeindliche Meditation und hängt zwei radikalen philosophischen Lehrern an. Musarion provoziert eine Diskussion zwischen den Philosophen, die in einer Prügelei mündet und Phanias erkennen lässt, dass die beiden »nicht ganz so weise als ihr System sind.«
52 Seiten, 4.80 Euro