... ich glaube, um zu verstehen, zu wissen. So sagt ANSELMUS: »Neque enim quaero intelligere, ut credam, sed credam, ut intelligam« (Proslog. I). Schon AUGUSTINUS bemerkt: »Credimus, ut cognoscamus, non cognoscimus, ut credamus.« Die Bedeutung des Glaubens für die ( ...
... oder Verse gemacht haben, –– Neque enim concludere versum Dixeris esse satis 1 Denn gemeine Gedanken ... ... Homer , Qui quid sit pulchrum; quid turpe, quid utile, quid non, Plenius ac melius Chrysippo et Crantore dicit 6 . reizende Annehmlichkeiten ...
... et Plut. V, 215 k). CICERO betont: »Neque nos corpora sumus«, »ab animo tuo quidquid ... ... tentari possim. Haec omnia in corpore meo sistunt, nihil horum ad me neque permeat; ego speciem omnem excedo. Ego sola cognitione volitioneque definior« (Eth. annot. p. 204). »Ego non facio id, quod, quomodo fiat, nescio« (l.c. p. ...
... sehr mahlerischen Allegorie vorgetragen. Rectius vives, Licini, neque altum Semper urgnende; neque dum procellas Cautus horrescis, nimium premendo Littus iniquum. Denn ... ... , eine bessere Zukunft hoffen lasse. –– Non si male nunc et olim Sic erit. Zulezt ...
... »Constat..., nihil nos conari, velle, appetere neque cupere, quia id bonum esse iudicamus; sed contra nos propterea aliquid bonum ... ... Psychol. empir. § 554). »Beatitudo philosophica seu summum bonum hominis est non impeditus progressus ad maiores continuo perfectiones« (Philos. pract. I, § ...
... Attractionem certe quod attinet patet illam ab Newtono adhiberi non tanquam qualitatem veram et physicam, sed solummodo ut hypothesim mathematicam. (67) Ceterum entia mathematica in rerum natura stabilem essentiam non habent: pendent autem a notione definientis: unde eadem res diversimodo ... ... multi sunt in ea opinione, ut putent motum neque destrui nec de novo gigni, sed eandem semper motus ...
... mundi sensib. etc.« » Conceptus spatii non abstrahitur a sensationibus externis . Non enim aliquid ut extra me positum concipere ... ... quo talium, supponit conceptum spatii, non creat . sicuti etiam, quae sunt in spatio, sensus afficiunt, spatium sensibus hauriri non potest.« » Conceptus spatii ...
... quod si duo corpora, unum tarde, aliud celeriter per horam moveatur, non plus temporis in uno quam in alio numeremus, etsi multo plus sit ... ... I, 57). Wie DESCARTES (Epist. 116, 105) erklärt SPINOZA: »Tempus non est affectio rerum, sed tantum merus modus ...
... 6 A). »Unum esse omnia neque id esse mutabile et id esse deum neque natum unquam et sempiternum, ... ... est unam solam substantiam esse, non tantum omnium corporum, sed etiam omnium animarum, et hanc nihil aliud esse ... ... , 26; Proslog. 2). Nach BERNHARD VON CLAIRVAUX ist Gott »esse omnium non materiale, sed causale« (bei Alb. Magn ...
... ist. Nun vergleiche man Luthers Übersetzung mit der Vulgata: non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem (II, 20, 4.), du sollst ... ... , daß ihr darvor anbetet; non vidistis aliquam similitudinem in die qua locutus est vobis Dominus in ... ... enthält der Satz: Nemo Deos (sic!) non esse credit, nisi cui Deos non esse expedit. (Niemand leugnet das ...
... ). » Sensus versatur circa singularia, non universalia, nullas habet notitias innatas, non actus reflexos, non iudicat« (l. c. p. 205). Nach ... ... DESCARTES: »Satis erit, si advertamus, sensuum perceptiones non referri, nisi ad istam corporis humani cum mente coniunctionem ...
... corporis organum penetrat, ab eo tamen concludi non valet« (l. c. IV, 11). »Anima... incorporales ... ... Cum anima sit forma per se subsistens, expers omnis contrarietatis, non est corruptibilis per se nec per accidens« (l. c. I, ... ... aus (s. Seelensitz ). Die Seele ist durchaus einheitlich. »Nobis enim non nisi una inest anima, quae ...
... nichts zwecklos: » Natura nihil facit frustra neque deficit in necessariis« (3 an. 14). »Prima... inter omnes causas ... ... , qua sagitta agitur, ut ad certum signum tendat, est impressio sagittantis et non sagittae« (Sum. th. I, 103, 1 ad 3). SUAREZ ...
... amet« (l.c. prop. XIX). »Hic erga Deum amor neque invidiae neque zelotypiae affectu imaginari potest; sed eo magis fovetur, quo plures ... ... concomitante idea Dei tanquam causa, hoc est amor Dei, non quatenus ipsum ut praesentem imaginamur, sed quatenus Deum aeternum esse ...
... tunc propositio haec, ex nihilo nihil fit, non tanquam res aliqua existens, neque etiam ut rei modus consideratur: sed ... ... ; quod factum est, infectum esse nequit; is qui cogitat, non potest non existere dum cogitat« (Princ. phil. I, 49). Nach ...
... illas a rebus corporeis emitti, non video qua ratione posset intelligi, ipsum non esse fallacem, si aliunde ... ... : atqui, quod notandum est, eius perceptio non visio, non tactio, non imaginatio est, nec unquam fuit, quamvis prius ita ... ... in me, qui a me non dependent, quos ego ipse in me non excito. excitantur igitur in ...
... können. Es heißt: Mos. II, 5, 17-19: non occides, neque moechaberis, furtumque non facies. Das Futurum spricht von Vorgängen, die man ... ... muß müssen.« Gewiß nicht. Qui potest mori, non potest cogi. Was aber kein äußerer Zwang vermag ...
... sind, einzuführen, etiam contra præscripta comica meretrices interdum non malas introducere. 1 Sein Charakter des Chremes in dem Heautontimorumeno, ... ... , volgus qui ab sese segregant: Et vos esse istius modi et nos non esse, haud mirabile est. Nam vobis expedit esse bonas: nos quibuscum res est non sinunt; Quippe forma impulsi nostra nos amatores colunt. ...
Rosten , verb. reg. neutr. welches das Hülfswort haben bekommt ... ... Leichnam faulet und verweset nicht, aber nicht, wie es Schilter übersetzet, meum corpus non putrescit neque foetet, weil die Bedeutung des Stinkens unerweislich ist. Im Holländ. ist ...
... magis fuit unquam materiae copia nec porro maioribus intervallis: nam neque adaugescit quicquam neque deperit inde« (De rer. nat. II, 294 ... ... III, 72, 2). Sie wird »substantia« genannt, »non quasi ens aliquid actu existens in se considerata, sed quasi in ...
Buchempfehlung
Vier Erzählungen aus den frühen 1890er Jahren. - Blumen - Die kleine Komödie - Komödiantinnen - Der Witwer
60 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Nach den erfolgreichen beiden ersten Bänden hat Michael Holzinger sieben weitere Meistererzählungen der Romantik zu einen dritten Band zusammengefasst.
456 Seiten, 16.80 Euro