βόσκω , fut . βοσκήσω , we id en, das ... ... Sp .; – βόσκειν νόσον Soph. Phil . 313: übertr., ἐλπὶς βόσκει φυγάδας Eur ... ... Pass ., geweidet werden, βοσκηϑείς Nic. Th . 34; vgl. Aesch. Ch . 226; ...
δασύς , εῖα , ὑ , dicht, rauch ; ... ... mit Bäumen dicht bewachsen, γῆ δασέη ὕλῃ παντοίῃ Her . 4, 21; vgl. 191; χωρίον ... ... , = ὑλῶδες ; öfter Xen ., χωρίον δασὺ πίτυσι, ποταμὸς δασὺς δέν, δρεσι , An . 4, ...
ἀίσθω , Hom . zweimal, Il . 20, 403 ... ... ϑυμός . Hiernach kann ϑυμὸν ἄισϑε nicht heißen = er hauchte die Seele aus; wie Einige erklären. ... ... ) » τοὶ δὲ πληγῆς ἀίοντες« ἐπαισϑόμενοι τῆς πληγῆς . Also ἀίσϑω = αἴσϑω , act . zu αἴσϑομαι, αἰσϑάνομαι; ϑυμὸν ἄισϑε ...
δόσις , ἡ , das Geben , die Gabe; bei ... ... die nicht zur Erbschaft berechtigt sind; Is . öfter; δόσιν γράφειν ἐν διαϑήκῃ , im Testament als Legat aussetzen, 6, 28; κατὰ δόσιν , als Vermächtniß, im Gegensatz von κατὰ γένος , 9, 8; ...
... δ' ἄρ' αἰγείρων ἦν ἄλσος 17, 208; – ἱερὸν ἄλσος Φοίβου Ἀπόλλωνος Hes. ... ... Ὀγχηστόν ϑ' ἱερόν, Ποσιδήιον ἀγλαὸν ἄλσος; Ἄργος Ἰνάχου κόρης ἄλσος Soph. El . 5; Pind. Ol . 3, 19 Διὸς πάνδοκον ἄλσος; πόντιον ἄλσος die (Poseidon) heilige ...
βάσις , ἡ , 1) Tritt, Gang, ἥσυχος φρενῶν ... ... Soph. Ai . 8; οὐκ ἔχω βάσιν , vom hinkenden Philoktet, Phil . 686; βάσιν ἀντερείδειν 1399; ἐφιστάναι Tr . 338; bes. rhythmische ... ... 81 (VII, 588), wo ein Grammatiker βάσις γραμματικῆς heißt; bes. in der Geometrie, Grundlinie, ...
... ἐΐση, = μενοεικής . – 2) νῆες ἐῗσαι , nach Apoll . αἱ ἐξ ἑκατέρου μέρους ἴσως πλέουσαι , die ... ... 12, 294. 13, 157. 17, 7. – 4) φρένες ἔνδον ἐῗσαι , nach den alten Erkl. εὐκρατεῖς, ἀγαϑαί , der ... ... . – 5) von Pferden σταφύλῃ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας , über dem Rücken nach der Schnur gleich, ...
βάσκω , gehen , Nebenform von βαίνω (βάω ... ... 969; ); Hom . hat βάσκω sechsmal, βάσκ' ἴϑι Versanfang Iliad . 2, 8. ... ... . 11, 186. 15, 158. 24, 144. 356; βάσκε u. ἴϑι auf Homerische Art παραλλήλως , d. ...
δέσμα , τό , Band, Binde , von δέω »binden«, vgl. δεσμός ; bei Homer dreimal, in der Form δέσματα : Odyss. 1, 204 οὐδ' εἴ πέρ τε σιδήρεα δέσματ' ἐχῃσιν , Fesseln , Bande, δέσματα ...
ἐίσκω (vgl. εἴκω, ἴσκω mit Digamma), nur ... ... , Τυδείδῃ μιν – πάντα ἐΐσκω Il . 5, 181; vgl. Od . 20, 362; Αρτέμιδί σε ἐΐσκω , ich vergleiche dich mit der Artemis, 6, 152; ...
... . Sp .; ob so Aesch. 1, 68 τῇ αὐτῇ ἄρσει ἐχρησάμην zu erkl. od ... ... Uebh. Ggstz v. ϑέσις , a) in der Musik u. Metrik, Vershebung, ἄρσιν καὶ ϑέσιν ἀνατείνειν , Takt halten, vgl. Luc. ...
δύσις , ἡ , 1) das Untergehen, Untertauchen, bes. ... ... Rh . 1, 85. – 2) die Himmelsgegend, πρὸς ἡλίου δύσιν , gegen Westen, Thuc . 2, 96; τὸ πρὸς δύσει μέρος Pol . 1, 42; bes. im ...
δυσμή , ἡ , der Untergang, meist im plur ., vom Untergang der Sonne u. der Gestirne, Aesch. Pers . 228 Soph. O. C . 1248; von Her . 2, 31 an überall in Prosa. Den sing . hat ...
ζέσις , ἡ , das Sieden, Aufwallen; καὶ ζύμωσις ... ... Tim . 66 b; καὶ ϑύσις τῆς ψυχῆς Crat . 419 e; öfter bei Folgdn; auch ... ... , wie Arist. anim . 1, 1 erkl. ὀργὴ – ζέσις τοῦ περὶ καρδίαν αἱματος καὶ ϑερμοῦ . ...
ἐσσήν , ῆνος, ὁ , bei den Ephesiern ein Priester der Artemis, Paus . 8, 13, 1; bei Callim. Iov . 66 der König; nach dem Schol . u. Suid . ursprünglich der Bienenkönig; nach Hdn . περὶ μ. ...
δάσος , τό , das Dickicht, Gebüsch, Strab., Ael H. A . 7, 2, ὑλῶν; übh. Rauchheit, κλημάτων 3, 40; σώματος Alciphr . 3, 28. Die Atticisten verwerfen das Wort.
βίσων , ωνος, ὁ , Auerochse od. wilder Ochse, soll vom Lande der Bistonen benannt sein; ist wohl deutschen Ur sprungs, Wisand, von Bisam; Paus . 10, 13; Opp. C . 2, 159. Vgl ...
δεσμή , ἡ (auch δέσμη accent.), Bündel, Bund, Dem . 25, 34; ϑύμου δέσμαι τινές Alexis Ath . XIV, 652 c, u. sonst; bes. von Aehrenbunden, N. T .
Buchempfehlung
Von einem Felsgipfel im Teutoburger Wald im Jahre 9 n.Chr. beobachten Barden die entscheidende Schlacht, in der Arminius der Cheruskerfürst das römische Heer vernichtet. Klopstock schrieb dieses - für ihn bezeichnende - vaterländische Weihespiel in den Jahren 1766 und 1767 in Kopenhagen, wo ihm der dänische König eine Pension gewährt hatte.
76 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro