... , d. h. so, daß man die Waffe aus der Hand fahren läßt; Gegensatz οὐτάζειν, τύπτειν, νύσσειν, πλήττειν , stoßen, hauen, stechen, schlagen, wobei man die Waffe in der Hand behält. ... ... 289 πρὸς δὲ τοῠϑ', ὅ μοι βάλοι νευροσπαδὴς ἄτρακτος, αὐτὸς ἂν τάλας εἰλυόμην δύστηνον ἐξέλκων πόδα πρὸς τοῦτ' ...
βαίνω (entst. aus ΒΑΝΊΩ ; vom Thema βάω , Cratin. ... ... Deor . 2, 2; σαῦλα H. h. Merc . 28; ἁβρὸν β . Eur ... ... . 16, 810; ἐξ ἵππων βῆσε κακῶς ἀέκοντας , brachte sie vom Wagen herunter, 5, 164; βάσομεν ὄκχον ...
γαμέω ( fut . γαμέω Il . 9, 388. 391; ... ... ἐξ ἐμεῦ γῆμαι Her . 6, 130, aus meinem Hause eine Frau nehmen; ἐκ γενναίων Eur. Andr . ... ... ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀιδρείῃσι νόοιο γημαμένη ᾧ υἱεῖ· ὁ δ' ὃν πατέρ' ἐξεναρίξας γῆμεν , ...
βαρύς , εῖα, ύ , 1) schwer von Gewicht, ... ... Soph. Tr . 234; βάσις 962; so bes. Sp ., ὑπὸ μέϑης Plut .; ... ... 7, 197; vgl. βαρὺ στενάχειν Odyss . 8, 95, βαρέα στενάχειν 10, 76. ...
... γάμον ; 19, 157 ἐκφυγέειν γάμον ; 4, 770 γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια ἀρτύει; ... ... ; 6, 66 αἴδετο γὰρ ϑαλερὸν γάμον ἐξονομῆναι πατρὶ φίλῳ ; 6, 288 πρίν γ' ἀμφάδιον γάμον ... ... . – Mit »Ehefrau« übersetzt man unnöthig Ἰλίῳ Πάρις οὐ γάμον ἀλλά τιν' ἄταν ἠγάγετ' Ἑλέναν Eur. Andr. ...
βάπτω , aor. pass . ἐβάφην , 1) eintauchen, ... ... IV, 429 d u. sonst; βάπτειν τινὰ βάμμα Σαρδιανικόν , s. βάμμα; τρίχας Lucil . 31 (XI, ... ... ; vom Glasiren irdener Gefäße Ath . XI, 480 e. – 3) baden, waschen, Ar. ...
βάσις , ἡ , 1) Tritt, Gang, ἥσυχος φρενῶν ... ... vom hinkenden Philoktet, Phil . 686; βάσιν ἀντερείδειν 1399; ἐφιστάναι Tr . 338; bes. rhythmische Bewegung, ... ... vgl. P. Sil . 81 (VII, 588), wo ein Grammatiker βάσις γραμματικῆς heißt; bes. ...
βάσκω , gehen , Nebenform von βαίνω (βάω ); vgl. φάσκω φημί (φάω ... ... , 158. 24, 144. 356; βάσκε u. ἴϑι auf Homerische Art παραλλήλως , d. h. ... ... sind in ein Scholium verschmolzen, was Lehrs und Friedländer nicht bemerkt haben); immer Befehl des Zeus an Jem., ...
ΒΆΡος , τό , dic Schwere, Last, Plat. Phaed ... ... Ai . 130, wo Einige βάϑος lesen; Eur. El . 1287; Fülle des Reichthums; ... ... 3; öfter; ὑλαγμάτων Alciphr. 3, 18, heftiges Gebell; Macht, Einfluß, Pol . 4, 32; ...
βαιός , ά, όν , klein, gering, βαιὰ ποικίλλειν ... ... Parmenid . 106. – Adv . βαιόν , ein wenig, Soph. Ai . 90 u. sp. D .; βαιά Ar. Ach . 2; κατὰ βαιόν , nach und nach, ...
βαρέω , 1) beschweren, βαρήσει Luc. D. Mort . 10, 4; Ios . u. a. Sp . Auch pass ., τινά , Einen nicht leiden können, M. Ant . 8, 44. Die Atticisten tadeln den Gebrauch des ...
βάδην ( βαίνω ), im Schritt, Ggstz von schnellem Laufen, Il . ... ... . M . 184, 48; βάδην ταχύ , im Sturmschritt, An . 4, 6, 25; ... ... 535, sie singen allgemach zu hungern an; von dem Stil, χαμαὶ καὶ βάδην Luc. pro Imag . 18.
βάτος , ἡ , nach Schol. Theocr . 1, ... ... . 2 (VII, 315); übh. Dorn, ἀντὶ ῥόδων τὴν βάτον οὐ δέχομαι Rufin . 38 (V, 28); βάτος Ἰδαία , Himbeerstrauch, Diosc.; Theophr . braucht es ...
βατήρ , ῆρος, ὁ , der Einherschreitende, Hesych .; die Schwelle, ἐπ' αὐτὸν ἥκεις τὸν βατῆρα τῆς ϑύρας Amips . bei Poll . 2, 200; sprüchw. αὐτὸν κέκρουκας τὸν βατῆρα τῆς ϑύρας Diogen . 3, 38; vgl. ...
βαΰζω , fut . βαΰξω (onomatopoetisch, bau bau rufen), 1) bellen , βαύξας (nicht βαΰξας ) Sophron bei Tzetz . zu Lycophr . 77; βαΰσδω Theocr . 6, 10; Sp . Vgl. Schol. ...
γανάω , glänzen, schimmern; Hom . dreimal, nominat. plur. particip. praes ... ... 128; – von einer Blume h. Cer . 10; – sich erfreuen, laben, Διὸς νότῳ γανᾷ σπορητός Aesch. Ag . 1395; sp. D ...
βᾶρις , ιδος , ion. ιος , E. Gud . εως, ἡ , 1) ein ägyptisches Fahrzeug, eine Art Floß, Her . 2, 41. 96; vgl. Aesch. Pers . 545. 1031 Suppl . 816; öfter von persischen ...
βαβαί (so accent. Arcad. 183), pah! ... ... . Av . 272; Eur. Cycl . 156. Auch doppelt, βαβαί βαβαί , poet. bei Ath . IV, 158 b; vgl. ... ... . in B. A . 84 οὐχὶ τῶν μετρίων ἀλλὰ τῶν βαβαί, βαβαί .
γαλέη , ἡ , zsgzgn γαλῆ , 1) Wiesel, ... ... Ran . 304; βδέουσα δριμύτερον γαλῆς Pl . 693, an γ. βδέουσα , Stinkmarder, erinnernd ... ... γαλῆ ἀργία od. Λιβυκή , das Frettchen. – Sp . = Katze. – 2) ein Meerfisch, von ...
βάκχη , ἡ , die Bacchantin, Tragg.; Plat. Phaedr . 253 a; auch allgem. eine Gottbegeisterte, Verzückte, β. Ἅιδου , wüthende Dienerin des Hades, Eur. Hec . 1076; β. νεκύων Phoen . 1489. ...
Buchempfehlung
Beate Heinold lebt seit dem Tode ihres Mannes allein mit ihrem Sohn Hugo in einer Villa am See und versucht, ihn vor möglichen erotischen Abenteuern abzuschirmen. Indes gibt sie selbst dem Werben des jungen Fritz, einem Schulfreund von Hugo, nach und verliert sich zwischen erotischen Wunschvorstellungen, Schuld- und Schamgefühlen.
64 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1765 und 1785 geht ein Ruck durch die deutsche Literatur. Sehr junge Autoren lehnen sich auf gegen den belehrenden Charakter der - die damalige Geisteskultur beherrschenden - Aufklärung. Mit Fantasie und Gemütskraft stürmen und drängen sie gegen die Moralvorstellungen des Feudalsystems, setzen Gefühl vor Verstand und fordern die Selbstständigkeit des Originalgenies. Michael Holzinger hat sechs eindrucksvolle Erzählungen von wütenden, jungen Männern des 18. Jahrhunderts ausgewählt.
468 Seiten, 19.80 Euro