ἰδιώτης , ὁ , der Privatmann im Ggstz zum Staatsmanne, ... ... , wie Κριτίαν ἴσμεν οὐδενὸς ἰδιώτην εἶναι, ὧν λέγομεν , unerfahren in keinem Punkte, Tim . 20 a; οἱ ἰδιῶται καὶ μηδὲν αὐλήσεως ἐπαΐοντες Prot . 327 c. So auch ...
ἑδνωτής , ὁ , der Verwandte der Braut, der Schwager, Schwäher ; bei Hom . einmal, in der Form ἐεδνωταί , oder mit spir. asp . ἑεδνωταί , Iliad. 13, 382, ἀλλ' ἕπευ, ὄφρ' ἐπὶ νηυσὶ συνώμεϑα ποντοπόροισιν ...
ἀδελφός , ὁ, (ἀ copul. -δε ... ... u. ἀδελ φειός gebraucht; ἀδελφοί , Geschwister; auch adl . ἀδελφός, ή, όν , brüderlich; Aesch . χερσὶν-φα ... ... Soph. O. C . 1264; Aeschin . 2, 145 διαβολὴ δὲ ἀδελφόν ἐστι καὶ ἡ συκοφαντία; ...
ἑδραῖος , auch 2 End., sitzend ; οἱ πολλοὶ τῶν ... ... ἑδραῖοι τεχνἷται Poll . 1, 50; vgl. ἑδραῖος βίος , eine sitzende Lebensweise, Crinag . 30 (XI, 42); ἑδραῖοι ἐν πόλει ἀρχαί , Aemter, bei denen man ...
ἁδροτής , ἡτος , ἡ , Gedrungenheit, Dicke, Starke, Kraft; accus . bei Hom . Lesart in drei Stellen für ἀνδροτῆτα , Iliad ... ... . X, 415 a; Ueberfluß, N. T . Bei Sp . ἁδρότης .
ἑδώλιον , τό (ἕδος) , Sitz, Aufenthalt, Wohnung, nur im plur .; πωλικά, νυμφικά , Aesch. Spt . 436 Ch . 69; ἀρχαιόπλουτα Soph. El . 1385, von Suid . ἑδράσματα, οἰκήματα erkl.; ...
ἰδιότης , ητος, ἡ , Eigenheit, Eigenthümlichkeit; κατὰ τὴν ἰδιότητα τῶν πράξεων τοὔνομα δι-καίως εἴληφεν ἴδιον Plat. Polit . 305 d; Folgde; ἡ ἑκατέρου τοῦ πολιτεύματος ἰδ. καὶ δύναμις Pol . 1, 13, 13 ...
ἵδρῡσις , ἡ , das Gründen, Aufrichten, bes. von Tempeln u. Götterbildern, ... ... Hal . 2, 18, a. Sp .; – der Sitz, ζητήσαντες ἕκαστος ἵδρυσιν αὑτῷ Strab . VIII, 383; Plut . [ Crinag . 7 ...
ἕδρανον , τό , der Sitz, fast nur im plur ... ... . 173. 232; ἄνα ἐξ ἑδράνων , auf aus den Sitzen, der Ruhe, Ai . 192; ... ... ; auch Iulian . 6 (VI, 28) nennt den Anker νηῶν ἕδρανον εὐσταϑέων , die Stütze.
γδουπέω , p. = δοῦπος, δουπέω in Zusammensetzungen, vgl. ἐρίγδουπος ; Tmesis Iliad . 11, 45 ἐπὶ δ' ἐγδούπησαν , Scholl. Aristonic ... ... διπλῆ, ὅτι διὰ τὸ μέτρον παράκειται τό γ· τὸν δὲ δοῦπον οὐκ ἂν εἴποι γδοῦπον .
ἐδεστός , gegessen, angefressen, Soph. Ant . 208; verzehrt, Tr . 674; eßbar, Arist. pol . 7, 2, 9; τὰ ἐδεστά , Eßwaaren, Plat. Tim . 72 e u. Sp .
ἐδαφίζω , 11 ebnen u. festschlagen, zu einem Estrich machen, Pol . 6, 33, 6; Theophr . – 2) zu Boden werfen, LXX. u. Sp ., auch = zerstören.
Buchempfehlung
Autobiografisches aus dem besonderen Verhältnis der Autorin zu Franz Grillparzer, der sie vor ihrem großen Erfolg immerwieder zum weiteren Schreiben ermutigt hatte.
40 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Für den dritten Band hat Michael Holzinger neun weitere Meistererzählungen aus dem Biedermeier zusammengefasst.
444 Seiten, 19.80 Euro