Online-Bibliothek

ἐπείγω , nach Buttm. Lexil . I p. 275 kein ... ... Aesch. Ch . 649; οὔκουν ἐπείξῃ δεσμὰ τῷδε περιβαλεῖν ; Prom . 52; χωρεῖτ', ἐπειγώμεσϑα ... ... , nach dem Xanthus, wie Soph. El . 1429 ᾗ νοεῖς ἔπειγε νῦν , eile dahin; vgl. Eur ...

σπεύδω , fut . σπεύσω , 1) antreiben, in schnelle Bewegung setzen ... ... bemühen, bewerben; μὴ βίον ἀϑάνατον σπεῠδε , Pind. P . 3, 62; ἀρετάν , I. ... ... , Eur. El . 473; – mit dem partic ., ἐπειδὴ σπεῠσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα , er verrichtete seine Arbeit schnell, Od ...

σπένδω , fut . σπείσω , aor . ἔσπεισα , perf . ἔσπεικα , Plut. Sert . 14 ass . ἔσπεισμαι , – spenden , ein Trankopfer darbringen, indem man, bevor man sclbst trinkt, einen Theil des Getränkes auf ...

σπείρω , fut . σπερῶ , aor . ἔσπειρα ... ... Aesch. Spt . 736; μὴ σπεῖρε τέκνων ἄλοκα , Eur. Phoen . 18; – σῖτον , ... ... Plat. Rep . V, 460 b. – Ausstreuen, verbreiten; μὴ σπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν , Soph ...

σπέρμα , τό , das Gesäete, der Saame , u ... ... . Ch . 496; Μεγαρεὺς Κρέοντος σπέρμα , Spt . 456; Prom . 707; ὦ σπέρμ ... ... Schol . γένος ; Eur . τὸ Σισύφειον σπέρμα , I. A . 524; πᾶν τὸ ϑῆλυ σπέρμα Καδμείων , Bacch . 35; ...

ἐπειδή , d. i. ἐπεὶ δή , nachdem, seitdem ... ... . 7, 13 u. A.; ἐπειδὴ σὺ βούλει, ἀποκρίνου Plat. Gorg . 448 b. Auch wie ἐπεί elliptisch, ὦ φίλ'· ἐπειδἡ ταῦτά μ' ἀνέμνησας· φασί ...

σπεῖρα , ἡ , auch σπείρα betont, das lat. spira , alles Gewundene; vom Netze, ἄγει πόντου τ' εἰναλίαν φύσιν σπείραισι δικτυοκλώστοις , Soph. Ant . 346; σπείραις πολυπλόκοις , Eur. Med . 481; σπεῖραι τριχῶν , ...

ὕπερθε u. ὕπερθεν , adv ., von oben her, ... ... οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερϑεν , 15, 36; τὰ ὕπερϑε πατρός , Pind. P . 2, 48; ἐμβόλου ὕπερϑεν , ... ... , τοτὲ δ' ὕπερϑεν , Soph. O. C . 1742; ὃς ὕπερϑε μόχϑων ἐγίνετο Eur. ...

σπέρχω , in schnelle Bewegung setzen, antreiben, forttreiben, drängen ; ὅτε σπέρχωσιν ἄελλαι , wenn Stürme treiben, Il . 13, 334, vgl. Od . 3, 283; sp. D ., wie Opp. Cyn . 1, 342. – Pass ...

ἀπειλή , ἡ , die Drohung, Hom . nur im plur., Iliad . 9, 244. 13, 219. 14, 479. 16, 200. 20, 83 Od . 13, 126; ἀπειλὰς ἀπειλεῖν , s. ἀπειλέω; ἀπειλάων ἀκόρητοι Iliad . 14 ...

ὕπερος , ὁ , 1) die Mörserkeule; Hes. O ... ... Her . 1, 200. Sprichwörtlich ὑπέρου περιστροφή oder περιτροπή , von Einem, der sich stets in ... ... derselben Sache spricht, Plat. Theaet . 209 d. S. auch ὕπερον . – 2) der Thürklopfer, VLL. ...

ὑπερῴα , ἡ , ion. ὑπερῴη , der Gaumen; Il . 22, 495; Plut. Cat. mai . 9; eigtl. fem . von ὑπερῷος , sc . ὑπήνη .

ὕπερον , τό , spätere Form statt ὕπερος; Pol . 1, 22, 7; Luc. philops . 35; s. Schäf. mel. p . 72.

σπεῖος , τό , ep. statt σπέος; Od . 5, 194; h. Ven . 264; nach Hesych . auch σπεῖον

ἐπείτε , d. i. ἐπεί τε, = ἐπεί , Her ., wie schon Gregor. Cor. p. 412 bemerkt.

σπείρω , = ἑλίσσω , nur bei Gramm ., um σπεῖρα abzuleiten.

ἑπέτις , ιδος, ἡ , fem . zu ἑπέτης , Ap. Rh . 3, 666.

ἑπέτης , ὁ , Nachfolger, Diener, Pind. P . 5, 4.

ἁπερεί , = ὡσπερεί , Soph. El . 182.

ὕπερον , τό , s. ὕπερα .