Atrīda u. Atrīdēs , s. Atrs.
ἀν-αρχαΐζω , wieder alt machen, πατρίδα , Diosc . 29 (VII, 707).
κακό-πατρις , ιδος , aus schlechtem, unglücklichem Vaterlande, od. von unedlem, niedrigem Vater stammend; Theogn . ... ... 193; Alc . bei Arist. pol . 3, 14 nennt den Pittakos κακοπάτριδα , des Vaterlands Unglück.
ἐπ-ευ-κλεΐζω , dazu, zugleich verherrlichen; πατρίδα Ep. ad . 211 ( App . 308); Simond . 65 (XIII, 14).
... (Ribbeck Trag. fr. p. 238, 1: reges et Atridae). – / Nom. Atrida, Prop. 2, 14, 1. Sen. Agam. 292: Akk. Atridam, M. Caes. b. Fronto ad M. Caes ... ... Atrida, Hor. sat. 2, 3, 187: Abl. Atridā, Sen. Agam. 293. Epit. ...
tango , tetigī, tāctum, ere (Stamm tac, s. ... ... reizen, Eindruck machen, minae Clodii modice me tangunt, Cic.: nec solos tangit Atridas iste dolor, Verg.: vota tetigere deos, Ov.: tetigerat animum memoria nepotum, ...
clueo , ēre ( von κλύω, altlat. = audio), ... ... u. Infin.: per gentes esse cluebat omnium miserrimus, Enn. com. fr.: Atridae fratres cluent fecisse facinus maximum, Plaut.: cuiuscumque imago cluet de corpore fusa vagari ...
mercor , ātus sum, ārī (merx), I) intr. handeln ... ... ingenti pecuniā, Iustin.: quas (noctes) tam care mercantur, Sen.: hoc magno mercentur Atridae, würden viel darum geben, Verg. – / a) Parag. ...
superbus , a, um ( zu super, wie probus ... ... Sinne: 1) v. Menschen, erhaben, ausgezeichnet, hervorragend, Atridae, Hor.: populus bello superbus, Verg.: animae virtute et factis, Sil. ...
Plīsthenēs , is, m. (Πλεισθέ ... ... und Menelaus, die er seinem Bruder Atreus empfahl, der sie erzog, weshalb sie Atridae heißen, Serv. Verg. Aen. 1, 458. Andere machen ihn ...
σῡλάω , wegnehmen; bes. dem erschlagenen Feinde die Waffen und Kleider ... ... καὶ ἱερὰ καὶ ἀνϑρώπ ο υς , Xen. Hier . 4, 11; πατρίδα συλῶν , Plat. Legg . XII, 942 a, u. öfter, u ...
νέομαι , auch zsgzgn νεῦμαι , Il . 18, 136, ... ... , öfter; οἶκόνδε νέεσϑαι, ἐφ' ἡμέτερα , Od . 15, 88; πατρίδα γαῖαν , Il . 7, 335; πρὸς δῶμα , 18, 377; ...
... Heimath gelangen; oft Hom ., ἐς πατρίδα γαῖαν , auch οἴκαδε, οἶκόνδε, ὅνδε δόμονδε; εἰ νόστησ' Ὀδυσεὺς ... ... wie οὔπω νενόστηκ' οἶκον , Eur. I. T . 534; πατρίδα , Hel . 1031; νοστήσαντά μιν εἰς τὰ οἰκία , Her ...
ὀδύρομαι (verwandt mit δύη, ὀδύνη ?), – 1) wehklagen ... ... , beweinen, τινά , Il . 24, 740 u. öfter; auch πατρίδα γαῖαν , um das Vaterland trauern, sich mit Betrübniß nach der Heimath sehnen, ...
εὐ-πατρίδης ... ... Eur. Hipp . 551 u. öfter; οἶκοι Ion 1073; εὐπατρίδαι καὶ ἀπ' ἀμφοτέρων ὄντες ἀριστέων Alc . 920; μάχεσϑαι ἀγαϑούς τε καὶ εὐπατρίδας Scol . bei Ath . XV, 695 e; vornehm, im ...
Buchempfehlung
Schon der Titel, der auch damals kein geläufiges Synonym für »Autobiografie« war, zeigt den skurril humorvollen Stil des Autors Jean Paul, der in den letzten Jahren vor seiner Erblindung seine Jugenderinnerungen aufgeschrieben und in drei »Vorlesungen« angeordnet hat. »Ich bin ein Ich« stellt er dabei selbstbewußt fest.
56 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Michael Holzinger hat für den zweiten Band eine weitere Sammlung von zehn romantischen Meistererzählungen zusammengestellt.
428 Seiten, 16.80 Euro