... falsi), Lact.: sospitalis et medicus deus (v. Äskulap), Macr.: deus pater et deus filius (v. Christus), Lact.: deus maritus, deus pastor, deus commeator, fabricator deus, aedificator mundi deus, Apul. (s. Koziol ...
... der Tydide (Sohn des Tydeus), d.i. Diomedes, Verg. Aen. 1, 97. Hor. ... ... 204. p. 64, 16 Bode. – u. dav. abgel. Tȳdīdeus , a, um, tydidëisch, ensis, Epit. Iliad. 453 ...
caudeus , a, um = iunceus, von Binsen, Binsen - (s. Paul. ex Fest. 46, 11. Placid. gloss. V, 14, 18 (53, 12), cistella, Plaut. rud. 1109.
deūstio , ōnis, f. (deuro), die Verbrennung, Hieron. in Os. 7, 4.
lapideus , a, um (lapis), I) aus Stein od. ... ... Vulg.: murus, Liv.: postis ianuae carceris, Vell.: imber, Cic.: bildl., lapideus sum, ich bin versteinert (vor Entsetzen), Plaut.: lapideo sunt corde multi ...
spondēus ( spondīus ), a, um (σπον ... ... . 11, 20. – II) spondēus (spondīus) u. spondēos, ī, m. (sc. pes ... ... , feierlichen Melodien der Libationsgesänge bes. gebrauchte) Versfuß – –, der Spondeus, Cic. u.a., Form ...
sēmi-deus , a, um, halbgöttlich, subst. der Halbgott, die Halbgöttin, heroes, Stat.: dryades, Ov.: canes, Anubis, Lucan.: Roma, Prud.: semideum genus, v. den Nerëiden, Ov.: pecus, v ...
frondeus , a, um (frons, dis), von oder aus Laub, belaubt, mit Laub bedeckt, Laub-, ilex, Prudent.: nemus, Verg.: casa, Ov.: tecta, Laubdächer (poet. = belaubte Bäume), Verg.: cuspis, Zahnstocher aus ...
sciad eu s , eī, m. (σκιαδεύς), ein Meerfisch, dessen Weibchen sciaena (σκίαινα) heißt, rein lat. umbra gen., viell. die Äsche od. der ...
Spondeus , spondēus.
iaspideus , a, um (iaspis), jaspisartig, gemma, Plin. 37, 156 Ian (Detl. iaspidis).
trapideus , trapizeum , trapizeus , s. trapezium.
dispondēus u. - īus , ī, m. (δισπόνδειος), ein doppelter Spondeus, Form -eus, Donat. 370, 9: Form -ius, ...
spondēadeus , a, um (spondeus), spondëisch, metrum, Plot. art. gr. 500, 14 K.: monoschematistus spondeadeus (sc. versus), ibid. 503, 1.
Asclēpiadēus u. - iadicus , a, um, s. Asclēpiadēs.
Buchempfehlung
1858 in Siegburg geboren, schreibt Adelheit Wette 1890 zum Vergnügen das Märchenspiel »Hänsel und Gretel«. Daraus entsteht die Idee, ihr Bruder, der Komponist Engelbert Humperdinck, könne einige Textstellen zu einem Singspiel für Wettes Töchter vertonen. Stattdessen entsteht eine ganze Oper, die am 23. Dezember 1893 am Weimarer Hoftheater uraufgeführt wird.
40 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro