dūmālis , e (dumus), strauchartig = struppig, setae, Mart. Cap. 4. § 329.
διδυμάων , ονος , Zwillingsbruder ; Homer viermal : Iliad . 6, 26 ἡ δ' ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε , die νύμφη νηὶς Ἀβαρβαρέη vom Bukolion; 5, 548 ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσϑην ; 16, 672. 682 ὕπνῳ καὶ ϑανάτῳ διδυμάοσιν . Vgl. δίδυμος .
διδυμᾱ-τόκος , dor. = διδυμοτόκος , Theocr . 1, 25; Philp . 7 (VI, 99); αἶγες , Ep. ad . 73) ( App . 232); auch Longin . 2, 34.
... Idūmē , ēs, f. u. Idūmaea , ae, f. (Ἰδου ... ... : Form -maea, Plin. 5, 68. – Dav. Idūmaeus , a, um (Ἰδουμαιος), idumäisch, poet. = palästinisch, palmae, Verg.: triumphi, ...
ΔΥΏ , einhüllen , versenken, vgl. induere, Curtius Grundz. ... ... aor . ἔδῡσα , perf . δέδῡκα , perf. pass . δέδῠμαι , aor. pass . ἐδΰϑην ; fast nur in composs .; häufig ...
Virdomārus u. Virdumārus , ī, m., s. Viridomārus.
Viridomārus u. synkop. Virdomārus ( auch Virdumārus geschr.), ī, m., ein gallischer Männername, unter dem bekannt ein Anführer der Äduer, Caes. b.G. 7, 38 sqq. (Viridom.), u. ein Anführer der Insubrer, den der ...
ἀργυρό-παστος , silbergestickt, ἐνδύματα , s. Koen ad Greg. Cor. p. 454, der es auch Polyaen . 4, 16, 1, wo ὅπλα ἀργυρό-παρτα steht, emendiren will, mit ...
ναυσι-κλειτός , schiffberühmt, durch Schiffe, Seefahrten berühmt, Δύμας , Od . 6, 22. Ein bes. fem . ναυσικλείτη H. h. Apoll . 31, richtiger νατσικλειτή betont 219.
... λέγονται . Vgl. s. v . Διδυμάων u. s. Lehrs Aristarch. p. 179. Odyss . ... ... . διδύμοισι : διπλαῖς, ἢ συμφυέσι περόναις. – Folgende: χερὶ διδύμᾳ Pind. p. 2, 9, u. öfter; ... ... γεννησάμενος Plat Critia . 113 e; auch δίδυμα , Arist. H. A . 7, 4. ...
gehen , I) im allg.: 1) von leb. Wesen: ... ... ingrediendum invalidum esse (zu schwach sein zum Gehen, v. Kranken etc.); usum pedumamisisse (den Gebrauch der Füße verloren, das Gehen verlernt haben, nicht mehr gehen ...
hīrtus , a, um (vgl. hīrsūtus), struppig, borstig ... ... apris, parvae villosis, ut ursis, Plin. – β) v. Menschen, dumalibus hirta setis (femina), Mart. Cap. 4. § 329. – II) ...
in-cipio , cēpī, ceptum, ere (in u. capio), ... ... Cic.: die incipiente (Ggstz. die iam in vesperum declinante), Colum.: mox Idumaea incipit, Plin. – m. Abl. womit? wo? frigoribus ...
ἈΠΌ , ab , ab , drückt im Allgemeinen die Entfernung ... ... ep . 7, 4; ἀπὸ γλυκερῶ μέλιτος Theocr . 15, 117; ἔνδυμα εἶχεν ἀπὸ τριχῶν καμήλου Matth . 3, 4; ähnl. ὀπώρα ἀπ ...
πάτος , ὁ , 1) der betretene Weg, Pfad, Fußsteig, Il . 20, 137. – 2) das Treten, der Tritt, πάτος ... ... . ἀφόδευμα , Ther . 933. – 4) Nach Hesych . auch ἔνδυμα τῆς Ἥρας .
Ἐρῑνύς , ύος, ἡ , oft Ἐριννύς geschrieben, plur ... ... Ant . 599, Schol . ᾶμαρτία , Wahnsinn; sogar von Menschen, διδύμαν ἑλοῠσ' 'Ερινύν Soph. El . 1069 ...
μέμονα , perf . von ΜΕΝΩ (vgl. μένος ), ... ... ϑεοῖσιν , er erstrebt den Göttern Gleiches, 21, 315; vgl. Eur . δίδυμα μέμονε φρήν , I. T . 656, u. Aesch . τί ...
Buchempfehlung
Am Heiligen Abend des Jahres 820 führt eine Verschwörung am Hofe zu Konstantinopel zur Ermordung Kaiser Leos des Armeniers. Gryphius schildert in seinem dramatischen Erstling wie Michael Balbus, einst Vertrauter Leos, sich auf den Kaiserthron erhebt.
98 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Michael Holzinger hat für den zweiten Band sieben weitere Meistererzählungen ausgewählt.
432 Seiten, 19.80 Euro