Konflikt , s. Streit.
cōnflīcto , āvī, ātum, āre (Intens. v. confligo ... ... 59. – Häufig im Passiv, conflictari alqā re, von etw. od. jmd. hart ... ... sunt, qui etc., Tac.: plebs inter armatos conflictabatur, Tac.: si non conflictatur, wenn er (der Fieberkranke) nicht unruhig ...
cōnflīctio , ōnis, f. (confligo), I) das Zusammenschlagen, duorum ... ... c., Gell. 7 (6), 3. – übtr., der Streit, Konflikt, causarum, Cic. u. Quint.: rerum contrariarum et dissimilium et ...
cōnflīctus , ūs, m. (confligo), I) (nur im Abl.) das ... ... Sil.: corporum (im Kampfe), Cic. – übtr., nullo fatalis incommodi conflictu urgeri, Plage, Not, Gell. 7 (6), 2, 8. – ...
cōnflictor , ōris, m. (confligo), der Peiniger, Claud. Mam. de anim. p. 189, 2; vgl. conflictatrix.
cōnflīctātio , ōnis, f. (conflicto), I) das Zusammenschlagen, A) im allg.: conflictationibus debilitari, Apul. apol. 43. – B) insbes.: 1) ... ... Kampf, Hader, Augustin. in euang. Ioann. tract. 36, 6: conflictationes hominum, Vulg. 1. ...
cōnflīctātrīx , trīcis, f. (Femin. zu *conflictator), die Peinigerin, Tert. adv. Marc. 2, 14.
Zusammenschlagen , das, intr .,conflictio. conflictus (das Zusammenstoßen, z.B. duorum inter se corporum conflictio: u. conflictu duorum lapidum, nubium). – concursus (das Zusammenrennen, z.B. navium ...
Zusammenstoßen , das, I) tr . collisus. – II ... ... Zusammentreffen, auch das feindliche zweier Heere etc., u. übtr., vocalium). – conflictio. conflictus (das heftige Zusammenschlagen, z.B. duorum inter se corporum. u. conflictus nubium). – das häufige Z. der Vokale, crebrae vocalium concursiones. ...
nūbēs , is, Genet. Plur. nūbium, f. ( von ... ... Plaut.: Lucr. u. Plin. ep.: graves imbre nubes, Liv.: nubium conflictus, Cic.: terrae anhelitus se in nubem induunt, Cic.: aër concretus in nubes ...
pressē , Adv. (pressus), I) gedrückt, gepreßt, pressius conflictata, ärger gedrängt, Capito bei Gell. 10, 6, 2. – II) knapp, kurz, A) eig.: vites putare, Pallad.: colla radere, Veget. – ...
sentīna , ae, f. (zu Wz. *sem- schöpfen ... ... , I) eig.: sentinam exhaurire, Cic.: navium, Plin.: sentinae vitiis conflictari, Caes.: navis, quae sentinam trahit, Wasser zieht, leck wird, Sen ...
ēiusmodī od. getrennt ēius modī (is u. ... ... beschaffen, od. solcher, solche, solches, qui cum ingeniis conflictatur eiusmodi, Ter. Andr. 93: genus belli est eiusmodi, Cic. de imp ...
plānārius , a, um (planus) = επίπεδος, auf der Ebene, auf ebener Erde, conflictus, Amm. 19, 5, 2: interpellatio, des Richters, ehe er das Tribunal besteigt, Cod. Iust. 3, 11, 4.
cōnfrictio , s. cōnflīctio.
pestilentia , ae, f. (pestilens), jede Seuche, ... ... abiit pestilentia, Cic.: pestilentia coorta, minacior tamen quam periculosior, Liv.: gravi pestilentiā conflictari, Caes.: pestilentiā laborare, Liv.: eo anno pestilentia gravis incĭdit in urbem, ...
accumulātio , ōnis, f. (accumulo), I) die Aufhäufung, divitiarum, Ambros. conflict. vit. et virt. 16. – II) als t.t. der Gartenkunst, das Häufeln, Behäufeln, arborum, Plin. 17, 246.
entladen, sich; z.B. eine Gewitterwolke hat sich entladen, nubium conflictu ardor expressus se emisit.
bis , Adv. (st. duis v. duo, ... ... bis dimicavit, semel ad Dyrrhachium, iterum in Hispania, Suet.: tempestate in traiectu bis conflictatus, primo inter promunturia, rursus circa montes Ceraunios, Suet.: bis ovans ingressus est ...
Ende , das, I) eig.: 1) im allg.: finis ... ... ille animam agit (er liegt in den letzten Zügen); il le novissimā valetudine conflictatur (er ringt mit der letzten Krankheit): das E. fürchten, mortem timere ...
Buchempfehlung
Die zentralen Themen des zwischen 1842 und 1861 entstandenen Erzählzyklus sind auf anschauliche Konstellationen zugespitze Konflikte in der idyllischen Harmonie des einfachen Landlebens. Auerbachs Dorfgeschichten sind schon bei Erscheinen ein großer Erfolg und finden zahlreiche Nachahmungen.
640 Seiten, 29.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Michael Holzinger hat für den zweiten Band sieben weitere Meistererzählungen ausgewählt.
432 Seiten, 19.80 Euro