blandē , Adv. m. Compar. u. Superl. (blandus), liebkosend, schmeichlerisch, höflich, ... ... cardinem, sanft, behutsam, Ps. Quint. decl. – blandius petere, Cic.: blandius moderari fidem, Hor. – blandissime alqm appellare, Cic. Clu. 72.
Blanda , ae, f., u. Blandae , ārum, f., I) Stadt in Lukanien, in der Nähe ... ... Blanes, Mela 2, 6, 5 (2. § 90, wo Frick Blande liest). Plur. b. Plin. 3, 22.
blandus , a, um, Adi. m. Compar. ... ... unus omnium homo te vivat nusquam quisquam blandior, Ter.: tum graves, tum blandi esse volumus, Quint. – u ... ... . neutr. st. des Adv., blandum ridere, süß lächeln, Petr. 127, 1. – ...
Ausland , s. Fremde, die u. das. – ... ... no. I«. – Ausländerei , peregrinitas (übertriebene Vorliebe zum Ausländischen). – externus mos (ausländische Sitte). – Ausländerin , duxch das Feminin. der Wörter für » ...
blandio , s. blandior /.
blandior , dītus sum, dīrī (blandus), jmdm. schmeicheln, ... ... . hist. 5, 4, 11), pomi suavitas blanditur, Plin.: voluptas sensibus blanditur, Cic.: blandiente inertiā, als die Untätigkeit wohl behagte, Tac. – Partiz. blandītus, a, um, auch adi. (= blandus), angenehm, reizend ...
anlanden etc ., s. landen etc.
... , Höflichkeiten, Artigkeiten (Ggstz. minae), quot blanditiae, Plaut.: blanditiae et assentationes, Cic.: bl. pueriles, Ov ... ... , Cic.: adhibere blanditias, Ov., adhibere puellae, Liv.: blanditiis alqd elicere, Plin. ep.: blanditiis ab alqo nummulorum aliquid exprimere, ...
blandītor , ōris, m. (blandior), der Schmeichler, Schranze, blanditores regis, Itin. Alex. M. 39 (90).
blanditer , Adv. (blandus) = blande, Plaut. asin. 222; Pseud. 1290. Titin. com. 57. Mamert. Claud. de stat. anim. 3, 13.
blandulus , a, um (Demin. v. blandus), gar schmeichlerisch, Hadr. carm. b. Spart. Hadr. 25, 9.
Ackerland , s. Ackerfeld.
Binnenland , terra od. regio mediterranea. – im ... ... , ōrum, n. – Binnenländer , der, homo mediterraneus. – im Plur. homines mediterranei ... ... ; homines longius ab mari degentes; nationes interiores (als Völkerschaften). – binnenländisch , interior (z. B. ...
blandiculē , Adv. (*blandiculus), gar schmeichlerisch, respondere, Apul. met. 10, 27.
ad-blandior , īrī, sich anschmeicheln, Spät.
clandēstīnō , Adv. (clandestinus), insgeheim, heimlich, Plaut. mil. 956. Pompon. com. 23. Lucil. sat. 26, 68. Auct. argum. ad Plaut. truc. v. 4.
blandifluus , a, um (blande u. fluo), sich schmeichlerisch (sanft) ausbreitend, uvae, Ven. Fort. 3, 12, 39: odor, Ven. Fort. 11, 10, 10: habenae, Dracont. carm. 6, 76.
blandicella , ōrum, n. (Demin. v. blandus), kosende Schmeichelworte, Paul. ex Fest. 35, 9. Vgl. Gloss. V, 520, 25.
Deutschland , Germania. – Deutschtum , * mos Germanicus.
blandificus , a, um (blandus u. facio), schmeichlerisch, Mart. Cap. 9. § 888.
Buchempfehlung
Glückseligkeit, Tugend und Gerechtigkeit sind die Gegenstände seines ethischen Hauptwerkes, das Aristoteles kurz vor seinem Tode abschließt.
228 Seiten, 8.80 Euro