Lucrētius , a, um, Name einer röm. gens, ... ... der am bekanntesten a) Sp. Lucretius Tricipitinus, Nachfolger des Lucius Junius Brutus im Konsulate, Liv. ... ... 9, 5. Mart. 11, 104, 21. – b) T. Lucretius Carus, ein röm. Dichter, Zeitgenosse ...
niteo , uī, ēre, wie Schnee blinken, gleißen, ... ... .: luna nitet, Lucr. – B) bildl., glänzen, hervorstechen, Lucretius recenti gloriā nitens, Liv. – von der Rede usw., sed vos ...
Lehrgabe , s. Lehrgeschicklichkeit. – Lehrgebäude , disciplina. – ... ... Lehrgedicht ; z.B. Varro u. Lukrez haben philosophische Lehrgedichte geschrieben, Varro ac Lucretius praecepta sapientiae versibus tradiderunt. – Lehrgeld , merces (z.B. ...
Tricipitīnus , ī, m., Beiname in der gens Lucretia, s. Lucrētius.
2. Cārus , ī, m., ein röm. Männername, unter dem bekannt: I) ein Dichter des august. Zeitalters, Verf. ... ... Aur. Vict. epit. 39. Eutr. 9, 18. – III) T. Lucretius Carus, s. Lucretius.
vespillo , ōnis, m., der Leichenträger für Arme ... ... sandapiliariorumque ministeria, Sidon. epist. 2, 8, 2: als Beiname des Ädilen Lukretius, Aur. Vict. de vir. ill. 64, 8. – übtr. ...
Britannia (Brittania), ae, f., sowohl im weit. Sinne ... ... 7, 1194 u. 1195) und dah. jetzt in den Ausgaben des Lucretius, des Solinus, der Scriptores hist. Aug., des Ammianus Marcellinus ...
Benutzte Ausgaben Bei den Substantiven der 4. Deklination auf us, ... ... Lips. 1868); Catonis fragmenta nach Jordans Ausgabe (Lips. 1860). Bei Lucretius sind die Ausgaben von Bernays (Lips. 1852) und von Brieger ...