Sonnenaufgang , solis ortus od. exortus. sol oriens (das Aufgehen der Sonne). – oriens. ortus (die Gegend, wo die Sonne aufgeht, der Osten). – vor S., ante lucem; oder umschr. priusquam sol oriatur: bei S., ...
Anbruch , a) des Morgens, Tages, lucis adventus (die Ankunft des Tageslichts). – lucis ortus. prima lux (Sonnenaufgang). – gegen A. des Morgens od. Tages, sub lucis ortum; ad ...
ἀνά-σχεσις , ἡ , 1) das sich Erheben, ἡλίου , Sonnenaufgang, Arist. mund . 3, 10. – 2) das Ertragen, Dulden, Plut. Num . 13 τῶν δεινῶν .
1. ortus , ūs, m. (orior), I) der ... ... Favonii, Plin. 17, 57. – 2) meton.: ortus solis, Sonnenaufgang = Morgengegend, Orient, Cic. u. Liv.: ab ortu ad occasum ...
Memnōn , onis, Akk. ona, m. (Μέμ ... ... 714: Memnonis saxea effigies, die Memnonssäule bei Theben in Ägypten, die jedesmal bei Sonnenaufgang einen Klang von sich gab, nach Tac. ann. 2, 61, 1 ...
1. Morgen , der, I) als Tageszeit: mane( indecl. ... ... sub lucem; sub solis ortum. sub lucis ortum oder exortum (gegen Sonnenaufgang). – am M., morgens, frühmorgens, mane; sub luce; matutino tempore; ...
σκίδναμαι , nur praes . u. impf . (das act ... ... ; ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ , mit dem sich verbreitenden Sonnenlichte, d. i. mit Sonnenaufgang, Her . 8, 23; einzeln bei Sp ., wie Plut . ...