bewirken , facere. efficere. perficere (zustande bringen). – afferre ... ... bei jmd., alci (verursachen, Körper-u. Gemütszustände, z. B. alacritatem, languorem, admirationem, terrorem). – excitare, bei jmd., alci (erregen ...
anfeuern , jmd., accendere, incendere, inflammare alqm. – die Soldaten a., alacritatem militum accendere; durch Zuruf, adiuvare milites clamore: sich gegenseitig a., invicem se mutuis exhortationibusexacuere. – Anfeuern , das, -ung , die, inflammatio ( ...
macritās , ātis, f. (macer), die Magerkeit, des Sandes, des Bodens, propter macritatem, Vitr. 2, 4, 3. Pallad. 11, 1, 2.
frohlocken , laetari; stärker Laetitiā od. gaudio exsultare; laetitiā oder alacritate gestire; exsultare et gestire; laetitiā efferri ac gestire. – über etwas fr., gaudio perfundi ab alqa re. – Frohlocken , das, laetatio (das Fröhlichsein). ...
dē-liquēsco , licuī, ere, zerschmelzen, zerfließen, Plaut., Ov., Col. u.a. – übtr., nec alacritate futtili gestiens deliquescat, noch in nichtiger Fröhlichkeit ausgelassen dahinschwindet, Cic. Tusc. ...
Freudengeschrei , clamor et gaudium. clamor laetus (Geschrei vor Freude). ... ... bl. acclamatio (freudiger Zuruf). – Fr. über das vollbrachte Werk, clamor alacritate perfecti operis sublatus: ein Fr. erheben, clamore magno exsultare.
... egregia animi, Cic.: animae suae, Vulg.: alacritate efferri, Cic.: illam animorum alacritatem continere, Curt.: ingens assensus alacritasque cuncta ... ... pugnandi, eifrige Kampflust, Caes.: mirā sum alacritate ad litigandum, Streitlust, Cic. – m. ... ... 10. § 10. – im Plur., vigores quidam mentium et alacritates, Gell. 19, 12, 4. – b) ...
... od. cupiditate ardere, flagrare; mirā alacritate esse ad alqd faciendum (außerordentlich aufgelegt sein, z.B. ... ... jmdm. L. zu etw. machen, alci cupiditatem alcis rei inicere; alci alacritatem studiumque alqd faciendi inicere (z.B. pugnandi): bei jmd. ...
ad-do , didī, ditum, ere, I) beitun, beigeben ... ... animum od. animos, Cic.: strenuis vel ignavis spem metumve, Tac.: alci alacritatem scribendi, Cic.: virtutem, Sall.: metum, Tac. – b) ...
1. nītor , nīsus u. nīxus sum, nītī (statt ... ... quisque nitatur, quantum potest, Cic.: magnā vi uterque nitebatur, Caes.: non eādem alacritate ac studio nitebantur, Caes.: de causa regia, Cic.: frustra, Sall.: modice ...
vigor , ōris, m. (vigeo), die Lebenskraft, Lebensfrische ... ... Plur., animorum vigores, Vitr. 6, 1, 11: vigores quidam mentium et alacritates, Gell. 19, 12, 4: vigores vitales, Chalcid. Tim. ...
1. ac-cendo , cendī, cēnsum, ere (ad u. ... ... Liv.: fiduciam Tyriorum, die T. in ihrer Z. bestärken, Curt.: alacritatem militum, erhöhen, Curt.: dolorem, pertinaciam, Tac.: vitia, ...
zänkisch , iurgiosus (der über jede Kleinigkeit zankt und keift). – rixosus, gew. umschr. ad rixam promptus od. rixae cupidus (hadersüchtig, händelsüchtig). ... ... (streitsüchtig). – sehr z. sein, mirā essead litigandum od. ad rixandum alacritate.
aufgeräumt , hilaris. hilarus. hilarulus (heiter, frohgelaunt). – festivus (voll munterer. geistreicher Laune). – alacer, auch mit dem Zus. ... ... au. sein, sibimet displicere: sehr au. sein zu etwas, mirā esse alacritate ad alqd faciendum.
kampflustig , alacer ad pugnandum, im Zshg. auch bl. ... ... per clamorem, v. Pers.); alqm alacriorem ad pugnandum efficere. alci maiorem alacritatem studiumque pugnandi maius inicere (beide v. einer Sache, einem Umstand).