sārītor (sārrītor), ōris, m. (sario), der Behacker, ... ... , 12 (13), 1. – personif., als ländl. Gottheit, deus Saritor u. bl. Saritor, s. Serv. u. Fab. Pict. ap. Serv. ...
pāritor , ōris, m. (pareo), der Trabant, Aur. Vict. de Caes. 2, 4.
sarcītor , ōris, m. = 1. sartor, Corp. inscr. Lat. 5, 450; vgl. Prob. app. 202, 29.
appāritor , ōris, m. (appareo no. II), der einer Magistratsperson als Gehilfe ... ... . u.a.; vgl. Klotz Cic. Verr. 3, 182. Mommsen de apparitoribus magistratuum Romanorum im Rhein. Museum, N. F. 6, 1 ff. ...
sārītōrius , a, um (saritor), zum Behacken od. Jäten gehörig, opera, Colum. 2, 12 (13), 2.
appāritōrium , s. apparātōrium.
2. dīdo , dīdidī, dīditum, ere (dis u. do ... ... Pers., mea bona in morte cognati didam, Plaut.: argentum pro vino congiario inter apparitores atque amicos meos, Cato bei Fronto: dum munia didit, Hor.: ...
lōrum , ī, n. (für *vlōrum, zu griech. ... ... zum Fesseln, vincire vis? en ostendo manus: tu habes lora, Plaut.: cum apparitor Postumium laxe vinciret, ›Quin tu‹, inquit, ›adducis lorum‹, Liv ...
2. sārtor , ōris, m., s. sārītor.
com-puto , āvī, ātum, āre, zusammenrechnen, ausrechnen, berechnen ... ... m. Acc.: latitudinem Asiae ab Aethiopico mari, Plin.: mensuram fluminum, Plin.: maritorum suorum annos, Sen.: annos, quibus viximus, Quint.: diurna tantum tempora, Quint ...
sarrītio , - tor , s. sārītio, saritor.
... öffentl. Dienst ( des apparitor, s. d.), der Unterbeamtendienst, Cic. ep. 13 ... ... . so alle Dienste zur Kaiserzt. – Plur. apparitiones meton. = apparitores, die öffentlichen Diener, Unterbeamten, Cic. ad Q. fr. ...
precātrīx , trīcis, f. (Femin. zu precator), die Bitterin, Fürbitterin, quibus (Sabinis) precatricibus parentum bellum maritorumque finitum est, Ps. Ascon. II. Verr. 1, 14: pr. pro ...
apparātor , ōris, m. (apparo) = apparitor, der Zurüster, Diener, Aufwärter, conviviorum, Acro Hor. sat. 2, 4, 47. Corp. inscr. Latin. 14, 53. Tert. adv. Valent. 32.
Aufwärter , famulus (als zum Hause gehörige bedienende Person). – minister (als Gehilfe, der bei bestimmten Geschäften an die Hand geht). – apparĭtor (Diener obrigkeitlicher Personen).
Amtsantritt; z. B. beim A., in ineundo magistratu; in ... ... Amtsbote , viator. – Amtsbruder , collega. – Amtsdiener , apparĭtor. – Amtsehre , dignitas. Amtseid , sacramentum, ablegen, ...
praesidālis , e (praeses), den Statthalter betreffend, dem Statthalter zustehend ... ... . Fest. u. spät. ICt.: iudicium, iurisdictio, spät. ICt.: apparitor, Amm.: subst. praesidālis, gewesener Statthalter, Amm. 22 ...
sarrītōrius , a, um, s. sārītōrius.
apparātōrium (apparitōrium), ī, n., das Zurüstungshaus, ein Gebäude für Leichenmahle u.a., Corp. inscr. Lat. 3, 3960 u. 4792. Gloss. ›app. i.e. adiutorium, ubi res quaecunque apparantur‹.
Gerichtsbote , viator. – Gerichtsdiener , apparĭtor (als Aufwartender). – minister publicus (als öffentlicher Diener).
Buchempfehlung
Der satirische Roman von Christoph Martin Wieland erscheint 1774 in Fortsetzung in der Zeitschrift »Der Teutsche Merkur«. Wielands Spott zielt auf die kleinbürgerliche Einfalt seiner Zeit. Den Text habe er in einer Stunde des Unmuts geschrieben »wie ich von meinem Mansardenfenster herab die ganze Welt voll Koth und Unrath erblickte und mich an ihr zu rächen entschloß.«
270 Seiten, 9.60 Euro