at-tero (ad-tero), trīvī, trītum, ere, I) an etw. anreiben, reiben, leniter caudam, anschmiegen, Hor. carm. 2, 19, 30: m. Ang. wohin? durch Dat., spinetis se scabendi causā ...
latero , āre (latus), beseiten, Prisc. 6, 91 u. 12, 145 (ohne Beleg).
1. blatero (blattero), āvī, ātum, āre, I) (gew. blatero) plappern, schwäbeln, schwafeln, unnütz schwatzen, absol., ... ... apol. 34 (wo Krüger blatteret). – II) (gew. blattero), als Naturlaut, bla bla ...
2. blatero , ōnis, m. (1. blatero), ein Plappermaul, unnützer Schwätzer, nach Gell. 1, 15, 20.
atherōma , atis, n. (ἀθέρωμα), ein Eitergeschwür am Kopfe, Cels. 7, 6. § 9. Veget. mul. 3, 30, 1.
blattero , s. 1. blatero.
dē-blatero , āvī, āre, herplappern, herplärren (s. Paul. ex Fest. 72, 3. Non. 96, 9), absol., Lucil. 1063: theorematis nugalibus, Gell. 1, 2, 6. – m. Acc., deblateratis versuum multis ...
col-latero , āre (con u. latus), zur Seite nehmen, quod alii sequantur, alii praecedant dominum, alii collaterati sequantur, Verecund. cant. Azar. 15: übtr., C vocales utrimque collaterat, Mart. Cap. 3. § 249.
ad-blatero , āre, noch herplappern, alqd, Apul. met. 9, 10.
ob-blatero , āre, s. ad-blatero.
ἅτερος , 1) dor. für ἕτερος , vgl. Ar. Ach . 779. – 2) att. für ὁ ἕτερος , wie im gen . ϑατέρου , was richtiger mit der Koronis ϑἀτέρου geschrieben wird.
θάτερον (genauer ϑἄτερον geschrieben), τό , att. ... ... wie ϑάτερα = τὰ ἕτερα imasc . ἅτερος, ϑἀτέρου, ϑἀτέρῳ , gew. ohne die Koronis geschrieben, erst ... ... oft; Sp ., ἐκ μὲν ϑατέρου μέρους, ἐκ δὲ ϑατέρου , Pol . 5, 46, ...
κρατερός (κράτος) , stark ... ... 21, 566, ἀπηνέα τε κρατερόν τε 15, 202. Vom Löwen, Od . 4, 335; ἠἑ σίδηρος, ὅπερ κρατερώτατός ἐστιν Hes. Th . 864; Οἰνεΐδαι κρατεροί Pind. I . 4 ...
ἑκάτερος (Comparativendung von Zweien, wie ἕκαστος die Superlativendung von ... ... Isocr . 4, 35; ἑκάτερος ἡμῶν Thuc . 6, 17. – Auch hier steht, ... ... ἕκαστος , doch selten, der plur . des Verbums, καὶ τεῖχος ἑκάτερος τειχίσασϑαι ἔφασαν Xen. Cyr . 6 ...
προβάτερος , comparat . zu πρόβατον , schafiger, scheint von Sophron gebildet zu sein, s. Ahrens Dial. Dor. p . 388.
κρατερό-φρων , ον , mit starkem, ... ... ἀνδρός , Iliad . 14, 324 Ἡρακλῆα κρατερόφρονα , Odyss . 11, 299 Kastor u. Pollux κρατερόφρονε παῖδε; ἀδάμαντος ἔχον καρτερόφρονα ϑυμόν Hes. O . 146 ... ... ., Il . 10, 184. – Vgl. κρατερόχροος .
κρατερό-χειρ , ειρος , mit gewaltiger, starker Hand, βασιλεύς , s. καρτερόχειρ .
κρατερό-χροος , f. L. bei Opp. Cyn . 3, 337, κρατερόχροα φῦλα , für κρατερόφρονα.
Buchempfehlung
Hume hielt diesen Text für die einzig adäquate Darstellung seiner theoretischen Philosophie.
122 Seiten, 6.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro