... , abfällig, A) eig.: 1) im allg.: lignum caducum in domini caput, das einst fallen wollte, Hor.: vitis, Cic ... ... = vergänglich, eitel, nichtig, res humanae fragiles caducaeque, Cic.: corpus caducum et infirmum, Cic.: brevis (von kurzer Dauer) ...
mortālis , e (mors), zum Tode gehörig, I) ... ... . immortalis), 1) eig.: a) adi.: quid in iis mortale et caducum, quid divinum aeternumque sit, Cic.: omne animal esse mortale, Cic.: mundus ...
Mond , luna (auch übtr., von dem, was wie ein ... ... M., infra lunam (z.B. infra lunam nihil est nisi mortale et caducum); in terris (auf Erden, z.B. neque ego umquam fuisse tale ...
unter , I) mit dem Dativ, 1) zur Bezeichnung des Standes ... ... m. Akk. (unterhalb, z.B. infra lunam nihil nisi mortale et caducum). – in mit Abl. (in, z.B. in umbra ...
eitel , I) an und für sich, nichts als etc: ... ... Monde ist alles sterblich u. ei., infra lunam nihil est nisi mortale et caducum. – das Eitle, res inanes etc.; auch inanitas (z. ...
māgnus , a, um (altind. mahánt-, griech. μέγας ... ... Cic. ep. 14, 3, 2: so auch quod si magnum putarem caducum deicere, Apul. apol. 35. p. 56, 1 Kr. – m ...
pariēs , etis, m., die Wand, I) ... ... 39, 7: duo parietes de eadem fidelia dealbare, s. fidēlia: in caducum parietem inclinare, eine schlechte Stütze haben, Spart. Hadr. 23. § ...
fūttilis (fūtilis), e (futum = fusum, Supin. v. ... ... sententia, Cic.: sensus, nichtssagende, inhaltleere Begriffe, Gell.: tempus f. et caducum, eitel, vergänglich, Plin. ep.: f. ictus, votum, Sil. ...
per-maneo , mānsī, mānsum, ēre, fort und fort bleiben ... ... Cic.: quis enim confidit sibi semper id stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit, Cic.: amicitia Masinissae bona atque honesta nobis permansit, Sall.: ...
mātūritās , ātis, f. (maturus), die Reife, ... ... tamquam in arborum bacis terraeque fructibus maturitate tempestivā (esse aliquid) quasi vietum et caducum, Cic.: scelerum m. in nostri consulatus tempus erupit, Cic.: m. temporum ...