scatūrio (scaturrio), īvī, īre (scateo), I) ... ... 2: de summo vertice fons scaturribat (synkop. = scaturriebat), Apul. met. 4, 6: ... ... . 8, 5. – übtr., scaturientes aurae sermonis, Prud.: scaturientes vermiculi, Priap.: ista consideratio ...
arcātūra , ae, f. (arcano. II, 6), ein viereckiges Grenzzeichen, Cassiod. var. 3, 52, 1.
scatūrēx , s. scaturrēx.
scatūrīgo (scaturrīgo), inis, f. (scaturio), hervorsprudelndes Wasser, der ... ... 44, 33, 3 H. (Weißenb. scaturiges): in nigra (terra) scaturigines non fere sunt perennes, Plin. 31, 47: Signino circumiecto continendarum scaturiginum causā adiuvatur (aqua Virgo), Frontin. aqu. 10: scaturrigines ...
mercātūra , ae, f. (mercor), der Kaufhandel, ... ... homines suos, Capit.: hunc (Mercurium) ad quaestus pecuniae mercaturasque habere vim maximam arbitrantur, Caes.: übtr., non erit ista amicitia, sed mercatura quaedam utilitatum suarum, ... ... zur Erhandlung usw., Cic. – / Plaut. trin. 332 jetzt mercaturā (rem perdidit).
Karikatur , abstr., depravata imitatio – konkr., *imago depravata; *imago alcis in peius picta (als Gemälde). – eine K. auf jmd. machen, imaginem alcis lasciviā iocorum proponere ridentium circulis. – karikieren , depravare (verzerren). – in ...
calcātūra , ae, f. (calco), das Treten, rotae, Vitr ... ... Keltern, u. meton. = die Kelter, vinum manat de calcatura, Augustin. in psalm. 55, 7.
cacāturio , īī, īre (Desiderat. v. caco), kacken wollen, Mart. 11, 77, 3. Corp. inscr. Lat. Vol. 4. suppl. 5242.
scaturrēx (scatūrēx), īgis, m. = scaturigo, Varro sat. Men. 112. – Liv. 44, 33, 3 liest Weißenb. scaturiges, Hertz scaturigines.
Caturīgēs , um, m., eine gallische Völkerschaft in der ehemaligen Dauphiné, j. Dép. des Hautes Alpes, Caes. b. G. 1, 10, 4. Plin. 3, 137.
plicātūra , ae, f. (plico), das Falten, Zusammenwickeln, Plur., stragulae vestis plicaturae, Plin. 7, 171.
viscātūra , ae, f. (viscatus), die Leimrute, Ven. Fort. carm. 5, 6, 11.
piscātūra , ae, f. (piscor), das Fischen, Tert. adv. Mart. 4, 9.
fricātūra , ae, f. (frico), das Reiben, Anreiben, Vitr. 7, 1, 4.
indicātūra , ae, f. (indico), die Anzeige des Wertes einer Sache, die Taxe, der Preis, Plin.: dolorum, für die Heilung, Plin.
scaturrīgo , s. scatūrīgo.
replicātūra , ae, f. (replico), das Einschlagen des Saumes, Edict. Diocl. 7, 48. Vgl. Gloss. II, 172, 43 ›replicatura, ἀναδίπλωσις‹.
implicātūra , ae, f. (implico), die Verwicklung, Plur. bei Sidon. epist. 9, 9, 15.
scatūrīginōsus , a, um (scaturigo), voll hervorsprudelnden Wassers, von der Erde, sumpfig, Colum. 5, 8, 6.
Stukkaturarbeit etc ., s. Stuckarbeit etc.
Buchempfehlung
Der lyrische Zyklus um den Sohn des Schlafes und seine Verwandlungskünste, die dem Menschen die Träume geben, ist eine Allegorie auf das Schaffen des Dichters.
178 Seiten, 9.80 Euro