cōn-fero , contulī, collātum (conlātum), cōnferre, I) zusammentragen ... ... et expensa, Sen.: haec omnia summā curā et diligentiā recognita et collata sunt, kollationiert (v. Abschriften), Cic. – Gallicum cum Germanorum agro, Caes.: fortunam ...
studium , iī, n. (studeo), der innere Trieb ... ... absol., incensi sunt studio, Cic.: omne studium ad alqd conferre, Cic.: studium agricolationi dare, Colum.: summo studio dicere, Cic.: u. so studio accusare, ...
prūdēns , entis (zsgz. aus providens), gleichs. voreinsichtig, ... ... ad elegantiam, wissenschaftlich fein gebildet, Aur. Vict.: locorum, Liv.: non solum agricolationis sed universae naturae, Colum.: animorum provinciae, Tac.: prudentiores rerum rusticarum, Colum.: ...
collātio , ōnis, f. (confero), das Zusammenbringen, ... ... recipere modo, verum et efflagitare, Suet.: collationes remittere, Plin. pan.: oneribus et collationibus eximi, Tac. – m. Ang. wozu? durch ...
paedagōgus , ī, m. (παιδαγω ... ... Sen. ep. 123, 11. – b) der Unterweiser, Lehrer, agricolationis quasi paedagogus, Colum. 1, 1, 13: paedagogus litterarius, Vospic. Bonos. ...
παρ-ανα-γιγνώσκω ... ... ;σκω (s. γιγνώσκω ), neben einander, zur Vergleichung lesen, collationiren, ὑπογραφὴν παραναγιγνωσκομένην , Plat. Theaet . 172 e; παραναγνοίη τὰς συνϑήκας ...