cuscolium , iī, n., die Scharlachbeere an den Stecheichen, Plin. 16, 32 zw. (Detl. scolecium).
phascōlium , s. pasceolus.
pāsco , pāvī, pāstum, ere (Wurzel pā, pāt, ... ... , A) (durch das Vieh) abweiden ( lassen ), asperrima (collium), Verg.: vestros campos placide (in aller Ruhe), Vet. carm. ...
rēctus , a, um, PAdi. (rego), geradegerichtet, d.i ... ... . – neutr. plur. subst., recta montium, steile Höhen (Ggstz. collium flexa u. porrecta camporum), Min. Fel. 17, 10. – c ...
collis , is, m. (vgl. celsus, excello u. ... ... colles supini, Verg. u. Vulg.: insbes. die colles Roms, vernacula septem collium plebs, Tert. apol. 35: montani colles, Anhöhen auf dem Gebirge, ...
cōn-sisto , stitī, ere, sich beistellen, d.i. ... ... Afr.: prope hostem, Caes.: sub castris Afranii, Caes.: signa consistunt in radicibus collium, Liv.: c. in hac urbe diutius quam usquam, Curt.: in locis ...
1. porrēctus , a, um, PAdi. (v. porrigo), ... ... Plur., porrecta camporum, die geraden Strecken, Ebenen (Ggstz. collium flexa), Min. Fel. 17, 10. – II) übtr.: A) ...
pasceolus , ī, m. (φάσκωλο ... ... Cato orat. 49. Lucil. 446. Plaut. rud. 1314. – Dafür phascōlium, iī, n., Plur. bei Paul. ex Fest. 223, 1 ...
vernāculus , a, um (verna), I) zu den Haussklaven ... ... auch feinstädtisch, großstädtisch, multitudo, der großst. Pöbel, Tac.: septem collium plebs, Tert.: vitia, Tac.: festivitas, Cic.: urbanitas, Tac.: sapor, ...