cōn-futuo , ere, beschlafen, Catull. 37, 5.
cōnfutūrus , a, um, s. cōnfuit.
cōnfuit , futūrum, fore (con u. fuo), es ... ... zugleich ein, confuerit, Cael. Aur. chron. 4, 8, 122. – confuturum, Plaut. mil. 941. – confore, Ter. Andr. 167. Dict. ...
compsissumē , Adv. (v. κομψῶς, listig), höchst schlau, lepidissime et compsissume confido confuturum, *Plaut. mil. 941 (nach Hertz' einleuchtender Vermutung).