conquassātio , ōnis, f. (conquasso), sie Erschütterung = die physische Zerrüttung, totius valetudinis corporis, Cic. Tusc. 4, 29: conquassatio aut diruptio, Cass. Fel. 1. p. 132, 6.
... , conquassatum corpus (quasi vas animae) ex alqa re, Lucr.: conquassatur mens animaeque potestas, Lucr. – b) politisch der Macht, dem Wohlstande nach erschüttern, zerrütten, conquassatas exteras nationes illius anni furore, Cic.: omnes provinciae conquassatae sunt, Sulpic. in Cic. ep. ...
zerrütten , conturbare. perturbare (verwirren, z.B. cont. ... ... (wankend machen, z.B. rem publicam: u. valetudinem). – quassare. conquassare (erschüttern, z.B. quass. corpus, rem publicam: u. ...
erschüttern , quassare. concutere. conquassare (eig. und bildl.). – labefacere. labefactare (dem Einsturz nahe ... ... animum commovere (heftig, vehementer, graviter). – Erschütterung , quassatio. conquassatio (eig., als Handlung). – labefactatio (das Wankenmachen, bildl.). ...
durchrudern , * remigio navigare per m. Akk.; * remigando transmittere m. Akk. – durchrütteln , peragitare (in starke Bewegung setzen). – concutere. conquassare (erschüttern).