paulātim (paullatim), Adv. I) allmählich, nach und nach, ... ... acclivis, Caes.: colles paul. rarescunt, Tac. – b) zeitlich: paul. consuescere Germanos Rhenum transire, Caes.: paul. licentia crevit, Sall.: si paul. haec ...
plaustrum (plōstrum), ī, n., I) der Wagen, ... ... Cato: plostra ducenta, Hor.: plaustrum sordidum, Val. Max.: plostro aut aratro iuvencum consuescere, Colum.: plaustro vehi, Val. Max. u. Iustin.: plaustro coniuges ...
angewöhnen , jmdm. etwas, assuefacere alqm ad alqd ob. ... ... B. bene, male canere). – sich etwas a., assuescere alqā re; consuescere mit Infin. (bes. auch von fehlerhaften Angewöhnungen; z. B. ne ...
1. sto , stetī, statum, stātūrus, āre (Stamm sta ... ... des V. widersetzt hatte, Nep.: cum saepe a mendacio contra verum stare homines consuescerent, Cic.: qui nobiscum adversus barbaros steterunt, Nep.: Ligarium non pro Cn. ...
tun , facere (ποιεῖν, etwas ... ... mit jmd. stehen); mihi commercium est cum alqo (in Verkehr übh.); consuescere od. rem habere cum etc. (verliebten Umgang haben mit etc.): ...
jung , I) Posit.: a) von Menschen: parvus ... ... matura est alci rei. – Sprichw., jung gewohnt, alt getan, in teneris consuescere multum est (Verg. georg. 2, 272). – b) von Tieren: ...
patior , passus sum, patī (verwandt mit πάσχω aor. ε ... ... ), dum decolorentur, Colum. – b) v. Lebl.: semina falcem pati consuescere, Plin.: tunc patitur cultus (Acc. Plur.) ager, Ov. – B) ...
arātrum , ī, n. (aro), griech. ἄροτρον, dor ... ... , Ambros.: non obrui aratro, sed ligneis rastris, Col.: plostro et aratro iuvencum consuescere, Col.: alqm ab aratro arcessere, Cic.: aratro domefacta tellus, Petr. – ...
gewöhnen , jmd. ( daran ), zu etc. od. daß er ... ... , didicisse m. Infin. (s. im folg.). – sich gewöhnen , consuescere od. assuescere, entweder mit folg. Infin. (bes. wenn im ...
... Varr. r. r. 2, 3, 2: adeo in teneris consuescere multum est, Verg. georg. 2, 272. – m. folg. Infin., ne id consuescant facere, Varr.: paulatim Germanos consuescere Rhenum transire, Caes.: ut extremo vitae tempore homines facere consuerunt, Caes.: ...