con-crūstātus , a, um, mit einer Rinde überzogen, Amm. 17, 7, 11 u.a.
krustig , crustatus.
... , ibid. 3, 15, 1: materia incrustatur alumine, Iustin. 36, 3, 7: calices his (herbis) incrustantur, ... ... incr. vas sincerum, beschmutzen, Hor. sat. 1, 3, 56: incrustatus calix, bestrichener, Lucil. 135. – b) mit Marmor ...