... od. se oblectare, Cic.: is quicum (= quocum) familiaritas fuerat, societas erat, Cic. ... ... Abl. des Relativpron. häufig angehängt, also mecum, tecum, secum, nobiscum, vobiscum, quocum (quîcum), quācum, quocum, quibuscum; nicht selten aber auch (bei ...
Bedriacum ( auch Betriacum u. Bebriacum), ī, n., ein Flecken in Italien zwischen ... ... 161 ff.), Form Bedr., Tac. hist. 2, 23 u. 44 sq. Oros. 7, ... ... bella Bedr., Plin. – b) Bebriacus , a, um, zu Bebriakum gehörig, Prisc. 2, 43: ...
... Liv.: dies nondum decem intercesserant, cum ille necatur, Cic.: caedebatur, cum nullus gemitus audiebatur, Liv ... ... auch noch, wenn er tot ist, Cic.: quae fiunt cum maxime, was häufig noch geschieht ... ... vix a se manus continuit, Cic.: dah. quippe cum, utpote cum, zum Ausdruck einer subjektiven Ansicht ...
crocum , ī, n. u. crocus , ī, ... ... wurden, Lucr. 2, 416. Sall. hist. fr. 2, 23 (29), 2. Sen. ep. 90, 15. Spart. Hadr. 19, 5: dah. poet., crocum floresque perambulet Attae fabula, ...
Arenacum , ī, n., Kastell der Bataver in Belgika, j. Ryndern in Kleve, Tac. hist. 5, 20.
Aventicum , ī, n. (Αυάντικον), ... ... . Avenche oder Wiflisburg (in der Nähe des Murtener Sees), Tac. hist. 1, 68 sq. Amm. 15, 11, 12. Corp. inscr. ...
Mōgontiacum , ī, n., Stadt der Vangiones in Germania sup., j. Mainz, Tac. hist. 4, 15 u. 33 a. Eutr. 7, 13 ...
Geschichtsstil , sermo historicus. genus historicum (die Redegattung der Geschichtschreiber). – lingua historica (die Sprache der Geschichtschreiber, z.B. ut linguā historicā utar).
... Krieg, A) eig.: domesticum, Cic.: intestinum, Liv.: domesticum et intestinum, post hominum memoriam ... ... sumptuosum, Liv.: inexpiabile, Flor.: Africum, s. Āfricus: Africanum, Parthicum, transalpinum, Hispaniense, Cic.: b. Peloponnesiacum, Cic., Peloponnesium, Nep ...
... dolo, Caes.: proelio, Caes. – cum barbaro, Nep.: cum victore, Hor. u. Caes., ... ... armis cum alqo, Caes.: summis copiis cum alqo, Caes.: cum magnis legionibus parvā manu, ... ... Sex. Roscii cum tua conferetur, Cic.: vitam suam Atticam cum istac rusticana, Caecil. com. fr.: annales nostros cum scriptura ...
tmēsis , is, Akk. in, f. (τμησις), ... ... Trennung eines Wortes, die Tmesis (wie quod iudicium cum que = quodcum que iudicium), Serv. Verg. Aen. 1, 412. Pompeii comment. ...
circummūrāle , is, n. (circum u. murus), die Ummauerung, die Ringmauer, Hieron. in Isai. 8, 26, 1.
... et c., Caes. u. Cic.: colloquium cum rege, Liv. – m. in (gegen) u. ... ... Caes.: quantum quaeque civitas daret Aristides delectus est qui constitueret, Nep.: constitui cum hominibus, quo die mihi Messanae praesto essent, Cic. ...
... 1) in gemeinschaftlichem Handeln: cum; unā cum. – Häufig steht auch der bloße Ablat. mit ... ... , mit diesen den Quästor Sempronius Bläsus, ad mille hominum, cum his Sempronius Blaesus quaestor amissus. – Wird aber durch »mit ... ... z.B. mit diesen Worten kehrte er nach Rom um, cum his Romam rediit. – c) gleichzeitig ...
... m. bl. Dat., c. stupro cum alqo, Curt.: c. cum viro, cum aliena uxore, Quint.: coire privigno, Ov.: alieno ... ... m. Ang. mit wem? cum captiva, Curt.: conubio cum primoribus suae gentis, Curt. 2 ...
circum-eo u. circu-eo , īvī u. ... ... Gerund., quod haud ignarus erat circumitam ab Romanis eam (Hispaniam) legatis ad sollicitandos principum animos, Liv. 21, 22, 1. – ... ... – In der Vulgärspr. Fut. Akt. circumiet, Itala Isai. 28, 27.
... sie verwalten, eintreiben, beitreiben, Iudaicum fiscum acerbissime, Suet.: publicum quadragesimae in Asia, Suet. – ... ... in curia de alqa re, Suet. – cum populo, Cic.: cum populo de alqo, vor dem Volke ... ... Cic.: iniuriarum, Cic. u.a.: iniuriarum cum alqo, adulterii cum alqo, Quint. – ββ ...
... Passiv unpers., in quo scelere etiam cum multae causae convenisse unum in locum atque inter se congruere videntur, tamen ... ... die (meist parenthet.) Formeln, quod quidem magis credo (und dies ist mir das Glaublichere, Wahrscheinlichere), Cic.: quod equidem non temere ... ... .: quam trepide anxieque certaverit, quantā adversariorum aemulatione, quo metu iudicum, vix credi potest, Suet.: in obsequium ...
... Caes.: neque ullus flare ventus poterat, Caes.: cum contrarii venti flare coepissent, Ps. Quint. decl.: subito fluctibus inhorruit mare ... ... fr.: flabat adhuc eurus, Ov.: auster, qui per biduum flaverat, in Africum se vertit, Caes.: eurus, qui multos dies continenter flabat, ... ... 12, 6, 5: has ille inanes glorias cum flaret, sich mit solch eitlem Geprahle unaufhörlich breit ...
mare , is, Abl. ī, n. (gotisch marei, ahd. meri), ... ... terra, u. Ggstz. ager), I) eig.: mare Aegaeum, Cic., Hadriaticum, Caes., Ionium, Liv.: mare Oceanus, Caes. u. Tac.: mare ...
Buchempfehlung
Als leichte Unterhaltung verhohlene Gesellschaftskritik
78 Seiten, 6.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Nach den erfolgreichen beiden ersten Bänden hat Michael Holzinger sieben weitere Meistererzählungen der Romantik zu einen dritten Band zusammengefasst.
456 Seiten, 16.80 Euro