excaecātor , ōris, m. (excaeco), der Verblender, Augustin. serm. 135, 1.
ex-caeco , āvī, ātum, āre, blind machen, blenden, ... ... filium, Sen. rhet.: alqm virgulā, Flor.: excaecatus Cyclops, Sen. rhet.: excaecato uno oculo, Firm.: excaecari papavere, erblinden, Plin. – II) ...