fictilis , e (fingo), I) irden, tönern, ... ... Pers.: gew. Plur., fictilia Tuberonis, Sen.: f. Tusca, Mart.: fictilibus dimicare, Iustin.: fictilibus (auf ird. G.) cenare, Iuven.: soli omnium Vinio fictilibus ministrari iussit, ließ in irdenen Bechern kredenzen ...
pictilis , e (pictus), gestickt, balteus, Apul. met. 10, 18.
fictiliārius , iī, m. (fictilis), der Töpfer, Hafner, Corp. inscr. Lat. 13, 590*; vgl. Anmerk. zu 13, 5997. Gloss. ›fictiliarius, ὀστρακοποιός‹.
irden , I) aus Erde: terrenus. – II) aus gebrannter Erde: fictilis (z.B. urceus, calix). – ird. Geschirr, vasa fictilia u. bl. fictilia( n. pl. ).
prō-lībo , āre, opfern, vina dis, Plin.: aquas novo fictili, Plin. – impers., fictilibus prolibatur simpuviis, Plin.
ōlla , ae, f. (eig. ola = 2. aula ... ... Cato u.a.: olla parvula, Paul. ex Fest.: aënea, Hieron.: olla fictilis, Colum.: grandis, Iuven.: ollam denariorum implere, Cic.: olerum fasciculos in ferventem ...
calix , icis, m. (κύλιξ), eine ... ... (auch mit Weininhalt), calix Cumanus, Varr. fr., Tiburtinus, Sen.: fictilis inauratus, Petr.: crystallinus, Sen.: aureus, Schol. Iuven. u. Vulg ...
īgnia = vitia vasorum fictilium, Paul. ex Fest. 1, 74 Thewr.
2. lābrum , ī, n. (Schnellsprechform von lavabrum), ... ... die Wanne, a) in der Landwirtsch., culleare, Cato: fictilia et lapidea labra, für das vom lacus abgezogene Öl, Colum. ...
ūrnula , ae, f. (Demin. v. urna), die ... ... 6, 13. Fulg. myth. 3, 6. p. 116, 6 M.: fictilis, Cic. parad. 1, 11: brevior, Fulg. contin. Verg. p. ...
ūrceus , ī, m. ( zu ὕχρη, äol. ὔχρη), der Krug, Wasserkrug, Plaut., Cato, Hor. u.a.: fictilis, Mart. u. Vitr.
tönern , fictilis (irden, z.B. urceus; calix). – figlīnus (vom Töpfer gemacht, z.B. opus). – t. Gefäß, Geschirr, s. Tongefäß.
dē-fodio , fōdī, fossum, ere, herabgraben, I) ... ... .: vites et arbores penitus hieme defossae latent, Curt.: in qualis aut in vasis fictilibus def. propagines, Plin.: defossus stipes in agro, Ov.: signum (Standbild) ...
Flasche , lagoena. – ampulla (große, bauchige F.). – eine kleine F., laguncula; ampullula (Spät.): eine irdene F., lagoena fictilis: der F. tüchtig zusprechen, damnose bibere (Hor. sat 2, ...
ūrceolus , ī, m. (Demin. v. urceus), der ... ... vit. P.R. 1. fr. 44 ( bei Non. 547, 8): fictilis, Sen. fr. 50 Haase: picatus, Colum. 12, 16, 4: ...
abgießen , I) aus einem Gefäß fortgießen: defundere (z. B. oleum in vasa fictilia). – II) durch Guß abformen; z. B. in Gips od. in Wachs a., gypso od. cerā exprimere.
servieren , ministrare (z.B. jmdm. in irdenen Geschirren, alci fictilibus). – s. lassen, cenam ac pocula poscere.
Tonbecher , calix fictilis.
caccabulus , ī, m. (Demin. v. caccabus), ein kleiner Tiegel, eine kleine Pfanne, ... ... trulla). Arnob. 6, 14 (neben ollula). Apic. 4, 116: fictilis, Pelagon. veterin. 1. p. 18.
Tongefäß, -geschirr , vas od. (kleines) vasculum fictile, Plur. auch bl. fictilia, ium, n. pl . (übh. aus Ton gebildetes Gefäß). – testa (Gefäß aus gebranntem Ton).
Buchempfehlung
»Ein ganz vergebliches Mühen würd' es sein, wenn du, o lieber Leser, es unternehmen solltest, zu den Bildern, die einer längst vergangenen Zeit entnommen, die Originale in der neuesten nächsten Umgebung ausspähen zu wollen. Alle Harmlosigkeit, auf die vorzüglich gerechnet, würde über diesem Mühen zugrunde gehen müssen.« E. T. A. Hoffmann im Oktober 1818
88 Seiten, 5.80 Euro