... gl., Naev. com. fr.: gl. triumphare, Cic.: reliqua gloriosius retinere, Sall. fr.: alqd gloriosissime et magnificentissime conficere, Cic. – II) ruhmredig, prahlend, prahlerisch, großtuerisch, gl. amiciri, Plaut.: mentiri, Cic.: exordiri, Cic.: gloriosius de se praedicare, Cic.
glōriōsus , a, um (gloria), I) objekt., ruhmvoll, rühmlich, mors, Cic.: honores, Nep.: gloriosius alci, Cic.: gloriosissimum factum, Cic.: magnificum illud etiam Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis ...
... se et ostentare (sich brüsten). – sublatius de se dicere. gloriosius de se praedicare. gloriā et praedicatione se efferre (ruhmredig von sich ... ... etwas pr., insolenter alqd iactare: ich prahle nicht, non sum de gloriosis. – Prahlen , das, s. Prahlerei.
terribilis , e (terreo), I) schrecklich, a) ... ... Cic.: nec erat gens, cuius secundum Gallicos tumultus arma terribiliora essent, Liv.: illa gloriosiora, illa terribiliora duceret, Vell.: serpens ipsā Carthagine terribilior, Val. Max. – ...
Prahlsucht , ostentatio. – prahlsüchtig , gloriosus. – ich bin nicht pr., non sum de gloriosis.
bettelstolz , gloriosis tumidus sordibus. – b. sein, gloriosis tumere sordibus.
Bettelstolz , der; z. B. einen B. haben, B. hegen, gloriosis tumere sordibus.
c eu , Adv. (zsgzg. aus *ce-ve, ... ... aperta volans, ceu liber habenis, aequora, Verg.: Germanico usque adeo obtrectavit, ut gloriosissimas victorias ceu damnosas rei publicae increparet, Suet. – mit Konj., hic ...
dēgo , dēgī, ere (zsgz. aus *dē-igo, ... ... vitam placidam, Lucr.; verb. placidum aevum vitamque serenam, Lucr.: deg. vitam gloriosissime, Vell.: vitam suo habitu, so wie man ist (Ggstz. gloriari ...
a-spīro (ad-spīro), āvī, ātum, āre, I) intr ... ... etiam in eculeum coniciuntur, quo vita non aspirat beata, Cic.: quo neque Carthaginiensium gloriosissimae classes umquam aspirare potuerunt, Cic.: cum tu ad eum (Ciceronem) nunquam aspirasti ...
cōn-sors , sortis, Abl. sorti u. (subst.) ... ... Genet. rei (wessen? = woran?), socius et consors gloriosi laboris, Cic.: c. periculorum, Plin. pan.: c. mendicitatis, Cic.: ...
Prahler , iactator, ostentator, venditator alcis rei (der gewisse, ... ... von seinen Vorzügen großspricht, z.B. ich bin kein Pr., non sum de gloriosis). – iactator rerum a se gestarum (der mit seinen Taten großtut). – ...
1. prae-dico , āvī, ātum, āre, I) öffentlich ... ... .: laudes alcis, Nep.: alqd miris laudibus, Plin.: falsa de se, Cic.: gloriosius de se, Cic.: de suis laudibus, Caes.: nostra praedicabitur pugna, Cic.: ...
aufschneiden , I) v. tr. insecare ... ... ventrem: u. corpora mortuorum). – II) v. intr. gloriosius, magnificentius loqui (großsprecherisch reden). – gloriose mentiri (prahlerisch lügen). – de se gloriosius praedicare. insolentius se iactare (sich wichtig machen). – in maius extollere ...