... . – fingerbreit , digitalis; latitudine digitali od. unius digiti – halb s., semidigitalis. – Fingerbreite , latitudo digitalis od. unius digiti. – Fingerchen , ... ... Fingersprache ; z.B. die F. reden, digitis loqui; per digitos arcana loqui (bei ...
... rationem mearum fabricarum dabo, Plaut. – dah. igitur tum, igitur deinde, sodann, Plaut.: igitur demum, dann nun erst, ... ... rectene hanc sententiam interpreter, Cic.: fac igitur, quod etc., Cic.: igitur exprome nobis etc., Tac. dial.: ...
licitē , Adv. (licitus), erlaubterweise, mit Recht (Ggstz. illicite), Marcian. dig. 30, 1, 114. § 5.
cyītis , f. (κυιτίς), ein uns unbekannter Edelstein, Plin. 37, 154.
licitō , Adv., s. licitus.
... Isid.: u. ders. brevissimus dextrae manus digitus, Macr.: digitus minimus, sequens (Goldfinger), summus ( ... ... digitorum nervos incīdere, Lampr. – comprimere duos digitos utrimque, Cels.: digitos comprimere pugnumque facere (Ggstz. digitos extendere, digitos diducere ...
licitus , a, um (licet), erlaubt (Ggstz ... ... , ICt.: quicquid libet pro licito vindicans, für erlaubt ansehend, Vell. – neutr. plur. subst., Erlaubtes, ipse per licita atque illicita foedatus, Tac. ann. 15, 37. – adv. ...
licitor , ātus sum, ārī, (Intens. v. liceor), I) auf etw. bieten, Plaut. merc. 441. – Curt. 4, 1 (2) 12 jetzt licemini. – II) streiten, inter se, Enn. ann. ...
fīcitor , ōris, m. (ficus), der Feigenwärter, = gärtner, Titel einer Komödie des Novius, s. Non. 109, 21.
dryītis , idis, f. (δρυιτις), ein uns unbekannter Edelstein, Plin. 37, 188.
sȳcītēs , ae, m. (συκίτης), Feigenwein, Plin. 14, 102.
sȳcītis , idis, f. (συκιτις), ein feigenfarbiger Edelstein, Plin. 37, 191.
fīcitās , ātis, f. (ficus), die Feigensammlung, Nov. com. 27.
... , Cic.: alqm libenter in amicitiam accipere, Cic.: in amicitia manere, Cic.: amicitiam renuntiare, Cic.: esse in amicitia ... ... perspectae, Cic.: quaerere opes et amicitias, Hor.: amicitias coniungere, Cic.: amicitiae immortales, mortales inimicitiae debent esse, Liv.: ...
Mīcythus , ī, m. (Μίκυθος), I) ein Thebaner, Liebling des Epaminondas, Nep. Epam. 4, 1 sqq. – II) Sklave des Anaxilaus, des Tyrannen von Regium u. Messana, von ihm zum Vormunde seiner ...
subigito , āre (Frequ. v. subigo, s. Beda de orthogr. 288, 30 K.), I) dazu bringen, -bewegen, alqm, Fronto ad M. Caes. 4, 5: alqm blanditiis, Apul. apol. 87. – II) ...
caryitēs , ae, m. (καρυΐτης), eine Art der Pflanze tithymalus, Plin. 26, 66. Ps. Apul. herb. 108.
phȳcītis , idis, f. (φυκιτις), ein uns unbekannter Edelstein, Plin. 37, 180.
pnīgītis , idis, f. (πνιγιτις), eine Art dunkelfarbiger Ton, Plin. 35, 174.
illicito , āre (Intens. v. illicio), verlocken, Ennod. vit. S. Epiph. p. 379, 24 Hartel.
Buchempfehlung
In einem belebten Café plaudert der Neffe des bekannten Komponisten Rameau mit dem Erzähler über die unauflösliche Widersprüchlichkeit von Individuum und Gesellschaft, von Kunst und Moral. Der Text erschien zuerst 1805 in der deutschen Übersetzung von Goethe, das französische Original galt lange als verschollen, bis es 1891 - 130 Jahre nach seiner Entstehung - durch Zufall in einem Pariser Antiquariat entdeckt wurde.
74 Seiten, 4.80 Euro