beseelt , I) eig., s. belebt. – II) uneig.: ... ... z. B. ad pugnandum, d. i. von Kampflust b.). – impletus alqā re (erfüllt mit etw., z. B. spe animoque, d ...
... . 706 ed. Gron.: de absconditis tuis adimpletus est venter eorom, Vulg. psalm. 16, 14. – II) ... ... a) im allg., ganz erfüllen, alqm laetitiā, Vulg.: adimpletus divino spiritu, Lact.: adimpleti tibiarum cantu, begeistert, Iul. Firm. ...
... im Plur.): es wird V., luna impletur: in dieser Nacht trat der V. ein, eā nocte accĭdit, ... ... . V. ist, beim Neumond oder V., cum Ant inchoatur luna aut impletur: wenn V. oder Neumond ist, beim V. oder Neumond ...
komponieren , als t. t. der Musik, modos ... ... ein Gedicht für die Zither k., versus formare citharā: vollständig komponiert, impletus modis. – Komponist , is qui facit modos. – ein K ...
hoffnungsvoll , I) viel Hoffnung habend: plenus spei. – spe animoque impletus (mit Hoffnung und Mut erfüllt). – sehr h., plenus spei maximae. – II) viel Hoffnung gewährend, wie Sohn, Tochter, Schüler etc.: bonae spei; qui spem bonae ...
... sidus se curvare coepit in cornua), Curt.: cum aut inchoatur luna aut impletur, Tac. II) bildl.: A) im allg ... ... ep. (so auch non polliceri, quod non possim implere, Cic.): impletum est omne consilium (Absicht), Tac.: munia sua, ...
1. lūna , ae, f. (aus *lucna zu ... ... der vierte Tag nach dem Neumonde, Cic.: luna rursus exoritur, Plin.: luna impletur, Plin.: luna crescit, Cic., Ggstz., decrescit, Colum., senescit, Cic ...
Mond , luna (auch übtr., von dem, was wie ein ... ... halber M. gestaltet ist, lunatus. – der M. wird voll, luna impletur: nimmt ab, luna minuitur od. deminuitur od. decrescit ...
inchoo (in den besten Hdschrn. auch incoho), āvī, ātum ... ... , den Anfang des Lasters fortbauen, Plaut. – cum aut inchoatur luna aut impletur, Tac.: Favonius ver inchoans, Plin.: inch. vindemiam, Plin.: inch. annum ...
cōnsulo , suluī, sultum, ere (vgl. cōnsul, cōnsilium), ... ... ?) id possetne fieri, consuluit, Cic.: cum consuleret, quam cito HS sescenties impleturus esset, invenisse se exta duplicia, Plin. ep. – β) ein ...