īnfēnso , āre (infensus), feindselig sein gegen usw., ... ... ann. 6, 34: Armeniam bello, ibid. 13, 37: absol., quasi infensantibus deis, zürnenden, ibid. 13, 41.
īn-fēnsus (in u. *fendo), a, um, ... ... Tac. – b) v. Lebl.: animus, Cic.: hasta, Verg.: quasi infensa valetudo, Tac.: servitium infensius, bitterere, Tac.: opes principibus infensae, gefährlich, Tac.
at-tineo (ad-tineo), tinuī, tentum, ēre (ad u ... ... quibusdam vinculis vinctus attineatur, Fronto: signatum argentum fisco vel aerario attinetur, Tac.: valetudine infensā domi attineri, Tac.: ita me vadatum amore vinctumque attines, Plaut. – 2 ...
co-orior , ortus sum, īrī, sich ins Dasein ... ... od. losbrechen, a) zum polit. Handeln: sed adeo infensa erat coorta plebs, ut etc., Liv.: ferociores iterum coorti Valerius Curiatiusque vociferari, ...
pābulum , ī, n. (pāsco), das Futter, ... ... die Furage, pabulum secare, pabulum convehere, Caes.: meton., infensare pabula (die Furagierenden), Tac. ann. 6, 34. – II) ...
con-tendo , tendī, tentum, ere, anspannen, I) ... ... (Pfeil) c. in auras, Verg.: Mago (auf M.) procul infensam c. hastam, Verg. – γ) eine Brücke schlagen, ...