dēmum (altl. dēmus), Adv. (Superl. v. ... ... Suet.: dah. ita demum, ut etc., erst unter der Bedingung, daß usw., Iustin. 11, 4, 10. – b. Spät. demum gezadezu für denique, ...
... a gutture, Plin.: absolutus (lapis) segmenti modo, Plin. – II) übtr., losmachen, 1) ... ... a Fannio, Cic.: alqm regni suspicione, Liv.: v. Lebl., is demum annus populum Romanum longo adversum Numidam Tacfarinatem bello absolvit, Tac. – ...
neugeboren , recens a partu; modo utero matris editus; modo natus od. editus od. bl. natus od. editus ... ... (dies hat mir wieder Mut gegeben): sie hielten sich für neugeboren, eo demum die se natos praedicabant.
... vgl. ut Paris hanc rapuit, nunc demum uxore carere non potes, Ov.: nunc nuper, vor ... ... nunc... nunc, Iustin.: nunc... interdum... nunc, Ov.: modo... nunc, Ov.: modo... interdum... nunc... nunc, Ov.: nunc... nunc... modo... modo, Ov.: nunc... mox, Vell. – mit Auslassung des ...
... Zeit, z.B. kommst du eben erst? advenis modo?). – demum (unser »erst«, wenn es anzeigt, daß ein ... ... (bei Wünschen, z.B. utinam hic sit modo defunctum!); demum (um anzugeben, daß ... ... andern anders gewesen sei), modo ... tum; modo ... modo. – erst ... ...
... Ov.: plures sunt qui perire meruerunt, Sen.: id demum est homini turpe, quod meruit pati, Phaedr.: ... ... is, cuius etc., Sen. de ben. 6, 23, 8: quocumque modo de me mereris, wie du dich gegen mich benehmen magst, Prop.: quoque modo merita de me erit, Cic.: ita se de populo Rom. meritos ...
... , Iustin. – nunc od. nunc demum... d., Plaut.: d.... nunc, Plaut.: ut d. od. ... ... 1, 54. Spengel Ter. Andr. 850), quam dudum? D. Modo, Ter.: quam d. tu advenisti? Plaut.: vide quam d. hic ...
... jetzt erst, jetzt endlich , nunc demum; tum od. tunc primum. – eben jetzt, jetzt eben ... ... bl. cum maxime. – b) in dem eben vergangenen Augenblick: modo. – gerade jetzt , nunc ipsum; hoc ipso tempore. ...