morbus , ī, m. (zu morior; als Grundform ... ... .: longinquus, Liv., od. longus, Liv. u. Cels., Ggstz. acutus, Cels.: ... ... Plin.: contrahere morbum ex dolore od. ex aegritudine, Iustin.: perniciosissimus morbus nascitur, Veget. mil.: morbum nancisci, ...
... dem Genet. od. Abl., longus pedum sex, Colum.: longus sesquipede, Plin.: machina longa pedibus decem ... ... Pers.: valens an imbecillus; longus an brevis, Cic.: homo Cappadox, longus, audaculus, Petron.: longus homo est, ein langer Kerl, eine ...
... tempus, hora, nox: u. morbus, opus, militia). – longinquus (lange anhaltend, z.B. morbus, consuetudo, militia, obsidio: u. observatio: u. longinquum ... ... während, lange Zeit dauernd, z.B. felicitas: u. bellum, morbus). – diutĭnus (zu ...
... levis: eine schwere K., morbus gravis: eine gefährliche K., morbus periculosus od. exitialis: eine langwierige-K., longus od. diutinus morbus. – eine K. ... ... decedit a me: kommt wieder, morbus repetit: wechselt, morbus variat.
longinquus , a, um (longus), lang, weit, I) eig.: 1) im ... ... consuetudo, Varro LL.: observatio, Cic.: tempus longinquius, Nep.: dolor, Cic.: morbus, Liv. – longinquum istuc amanti est, Plaut.: u. alci ...
zwar , quidem (z.B. nihil quidem dixisti). – ... ... ... quam (nicht sowohl ... als, z.B. non tam periculosus, quam longus morbus); ita non ... ut tamen (nicht so ... daß jedoch, z ...
... ). – von N. lang, naturaliter longus (z.B. Silbe). – von N. eigen, naturalis; proprius ... ... minus prosperā esse: die N. half sich selbst (bei einer Krankheit), morbus suā sponte decessit. – im Zustande der N. (frei, ohne ...
1. acūtus , a, um, PAdj. m. Compar. ... ... wirkend, als mediz. t.t. = akut (Ggstz. longus, vetustus, chronisch), morbus, Cels. u. Hor.: febris, Cels. – poet., acuta ...