2. pando , pandī, pānsum u. passum, ere (Causat. zu pateo), I) auseinander-, ausbreiten, ausspannen, ausspreizen, a) eig.: vela, Cic. u. Ov.: pennas ad solem, Verg.: aciem, Liv.: annosa brachia ...
1. pando , āvī, ātum, āre (pandus), I) tr. krümmen, biegen, bes. aufwärts, posteriora, Quint. 11, 3, 100. – oft Passiv pandari, sich krümmen, sich biegen, nec pandentur onere fructuum, Colum.: ...
spando , spanditus, ere, spätere abgekürzte Form für expando, ausbreiten, ausdehnen (noch j. ital. spandere), orthocylli ὀρθόκυλλοι) sunt, quibus priores pedes spanditi fuerint introrsum, einwärts gebogen waren, Pelagon. veterin. 16. (266 Ihm, ...
Pandōra , ae, f. (Πάνδωρ ... ... Feuer vom Himmel entwendet hatte, Hyg. fab. 142: Genet. Pandoras, Plin. 36, 19. – Sprichw., Pandora Hesiodi, von einer Sache, an deren Verfertigung viele teilhaben, Tert. ...
ex-pando , pandī, pānsum u. passum, ere, auseinanderspannen, -breiten, ausspannen, ausbreiten, I) eig.: alas, Plin.: alas suas, Hieron.: florem, v. der Rose (Ggstz. comprimere florem), Plin.: ficus in sole, Col.: ...
oppando , pandī, pānsum, ere (ob u. pando), gegen - od. vor etwas ausspannen, -ausstrecken, -ausbreiten, Gratt. cyn. 55. Tert. apol. 16 u. 48. Prud. psych. 410. ...
re-pando , ere, wieder aufsperren, fores, Apul. met. 4, 18 u. 9, 20.
dis-pando , pandī, pānsum, ere, ausspannen, ausdehnen, ausbreiten, neu distracta suum late dispandat hiatum, Lucr.: vestes dispansae, Lucr.: dispansa dextrae manus palma, Suet. Dom. 19. – / Vorkl. Nbf. dis-pendo od. ...
prō-pando (pandī), pānsum u. passum, ere, ausbreiten, Apul. met. 6, 15. Apul. de deo Socr. prol. p. 3, 11 G. (p. 107 H.).
prae-pando , ere, vorn öffnen, -ausbreiten, verbreiten, vestibula, Plin. 11, 80: patula cornua fronte, Ps. Verg. cul. 16. – übtr., ortus temporis hiberni, Cic. Arat. 40: alci diem serenum, Laev. fr. 6 ...
pandōrium u. - us , s. pandūra.
πανδοῦρα , ἡ , ein musikalisches Instrument mit drei Saiten, nach Poll . ... ... IV, 183 f. Es findet sich auch φάνδουρα geschrieben. Man vergleicht die pandora der Italiener u. die viersaitige mandore der Franzosen.
πανδούριον , τό, = Folgdm; Hesych . erklärt auch σύριγγες ἐκ καλάμων πανδούρια .
πανδουρίζω , das vorige Instrument spielen, Sp .
πανδουριστής , ὁ , der die πανδοῦρα spielt, Euphorion bei Ath . IV, 182 e.
... Aesch. Spt . 842; bes. alle Fremden aufnehmend u. bewirthend, ξενίαις πανδόκοις , Pind. Ol . 4, 17; ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων , Aesch. Ch . 651; ... ... . 258; vgl. Poll . 9, 50 u. πανδόχος .
... ;ύω , ein πανδοκεύς sein, als Gastwirth aufnehmen, beherbergen; πανδοκεύοντα τῶν ἀστῶν τοὺς πρώτους καὶ εὐωχέοντα , Her . 4, 95; ... ... e, neben καπηλεύειν; Sp . – Pass ., ὅσα μέρη πανδοκεύεται , D. Hal . 4, 53, mit Gasthäusern ...
παν-δοκεία , ἡ , das Gewerbe eines πανδόκος , Gastwirthschaft, Plat. Legg . XI, 918 d (vgl. Poll . 7, 16), v. l . πανδοκία .
Buchempfehlung
»Zwar der Weise wählt nicht sein Geschicke; Doch er wendet Elend selbst zum Glücke. Fällt der Himmel, er kann Weise decken, Aber nicht schrecken.« Aus »Die Tugend« von Albrecht von Haller
130 Seiten, 7.80 Euro
Buchempfehlung
Im nach dem Wiener Kongress neugeordneten Europa entsteht seit 1815 große Literatur der Sehnsucht und der Melancholie. Die Schattenseiten der menschlichen Seele, Leidenschaft und die Hinwendung zum Religiösen sind die Themen der Spätromantik. Michael Holzinger hat elf große Erzählungen dieser Zeit zu diesem Leseband zusammengefasst.
430 Seiten, 19.80 Euro