Aprōnius , i, m; ein röm. Männername, unter ... ... Cic. Verr. 3, 22. – L. Apronius, ein röm. Ritter, Krieger unter Drusus, dann Statthalter von Afrika, ... ... – Dav. Aprōniānus , a, um, apronianisch, des Apronius, convivium, Cic.: ...
Semprōnius , a, um, Name einer röm. gens ... ... Sempronius gehörig, sempronianisch, senatusconsultum, des C. Sempronius Rufus, Cic. ep. 12, 29, 2: clades, vom Konsul C. Sempronius Atratinus erlitten, Liv. ...
rīdeo , rīsī, rīsum, ē e (zu altind. vrīḍ ... ... intr. lachen, A) im allg.: ridere convivae, cachinnare ipse Apronius, Cic.: puto te in hoc aut risisse auf ingemuisse, Cic.: multitudo audiens ...
prōnē , Adv. (pronus), geneigt, schräg, I) eig.: pr. ac fastigate (Ggstz. directe ad perpendiculum ... ... manubias suppetiat prone, Naev. tr. 12 R. 2 : ad exturbandos meliores pronius inclinati, Amm. 30, 8, 10.
1. cachinno , āvī, ātum, āre (cachinnus) = καχάζω ... ... schallendes, rohes Gelächter erheben, eine helle Lache aufschlagen, ridere convivae, cachinnare ipse Apronius, Cic.: furtim, Lucr.: petulantius, Aur. Vict. – m. Acc ...
Tiberius , iī, m., I) ein röm. Vorname, abgekürzt Ti. oder Tib., wie Ti. Sempronius Gracchus, Ti. Claudius Asellus. – II) insbes., der Kaiser Ti. Claudius Ti. F. Nero, gew. bl. Tiberius ...
Gracchūris (Graccūris), ridis, f. (Gracchus; eig. Stadt des ... ... Gracchus), früher Isuris gen. Stadt der Vaskonen in Hispania Tarrac., von Sempronius Gracchus kolonisiert, beim j. Corella, Liv. epit. 41. Paul. ...
Semprōniānus , a, um, s. Semprōnius.
mit , I) Praep., bezeichnet: A ... ... in jmds. Begleitung). – man verlor gegen 1000 Mann, mit diesen den Quästor Sempronius Bläsus, ad mille hominum, cum his Sempronius Blaesus quaestor amissus. – Wird aber durch »mit« nur bezeichnet, daß ...
mel , mellis, n. (μέλι), der ... ... mella profluere, Plin. ep. – als ein Liebkosungswort, meum mel, Plaut.: Sempronius, mel ac deliciae tuae, Cael. in Cic. ep. – / ...
... prona victoribus, Tac.: iter ad honores pronum, Plin. ep.: id pronius ad fidem est, ist weit glaubhafter, Liv.: pronum est m ... ... silv. 5, 3, 141. Iuven. 9, 4: u. so pronius est m. Infin., Solin. 30, 26.
1. proximo , āvī, ātum, āre (proximus), sich nähern ... ... proximatus, Cassiod. – neutr. pl. des Partiz. Präs. subst., ut pronius sit cutis laevitate proximantia aemulari, Solin. 30, 26.
1. commodum , Adv. (commodus), I) gerade recht, ... ... , cum Trebatius venit, Cic.: adducitur a Veneriis atque attrahitur Lollius, c. cum Apronius e palaestra redisset, Cic.: postquam me misisti ad portum, commodum radiosus sese ...
Cornēlius , a, um, Name eines der wichtigsten röm. Geschlechter, ... ... den Frauen: Cornelia, die jüngste Tochter des Afrikanus major, Gemahlin des Tib. Sempronius Gracchus, die edle Mutter der beiden Gracchen. – u. Cornelia, die ...
subsidium , iī, n. (*subsideo), I) konkr. als milit ... ... exercitum in subsidiis locat, als H., Sall.: in primam aciem suas legiones Sempronius induxit; in subsidiis locatae P. Licinii legiones, Liv.: subsidium u. ...
Gleichlaut , consonantia; concentus. – gleichlauten , mit etwas, ... ... . auch bl. exemplum litterarum (testamenti): fast g. war die Meinung des Sempronius, in eandem fere sententiam disputavit Sempronius.